II SA/Gd 178/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody z dnia 12 sierpnia 2008r o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2007r.i o wykładnię postanowienia z 28 marca 2007r. w sprawie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. i G. Ż. na decyzję Wojewody z dnia 23 stycznia 2007r.nr [...] w przedmiocie zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości celem wykonania robót budowlanych postanawia: odmówić wykładni. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2008r. Wojewoda wniósł o interpretację i wyjaśnienie wątpliwości dotyczących wyroku z dnia [...] czerwca 2007r i postanowienia z dnia [...] marca 2007r. w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody z dnia [...] stycznia 2007r W uzasadnieniu wniosku wskazano, że ostateczną decyzją Wojewody z dnia [...] stycznia 2007r. została utrzymana w mocy decyzja Starosty B. z dnia [...] grudnia 2006r. zezwalająca na zajęcie sąsiedniej nieruchomości i prowadzenie robót budowlanych w dniach [...] kwietnia 2007r. T. i L. P. wnieśli skargę na decyzję z dnia [...] stycznia 2007r. oraz wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Postanowieniem z dnia [...] marca 2008r wstrzymano wykonanie decyzji, natomiast w dniu [...] czerwca 2007r. zapadł wyrok oddalający skargę. Stosownie do przepisu art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ postanowienie o wstrzymaniu robót upadło. Organ wskazał, że w tym stanie rzeczy powstały wątpliwości dotyczące wydanego w sprawie wyroku, wymagające interpretacji, w szczególności dotyczące bytu prawnego decyzji oraz możliwości zrealizowania nabytych uprawnień. Sąd uznał, że wniosek organu z dnia [...] sierpnia 2008r. należy zakwalifikować jako wniosek o wykładnię wydanych w sprawie orzeczeń i rozpoznać mając na uwadze treść art. 158 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z powołanym art. 158 ustawy Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Przy czym przedmiotem wykładni – w związku z art. 166- może być każde orzeczenie sądu, w tym postanowienia. Wyrokiem z dnia Sąd oddalił skargę I. i G. Ż., natomiast postanowieniem z dnia [...] marca 2007r. wstrzymał wykonanie decyzji Wojewody z dnia [...] stycznia 2007r. W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W przepisie art. 158 ustawy mowa jest o wątpliwościach dotyczących treści wyroku / postanowienia/. W niniejszej sprawie przedstawiona treść orzeczeń nie może stosownie do art. 158 podlegać wykładni. Podkreślić bowiem należy, że potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia, potrzeba wykładni może zachodzić również wówczas, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku. Taki stan rzeczy, wobec przedstawionej treści orzeczeń, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi. Przedstawione przez wnioskodawcę wątpliwości, w swojej istocie, nie mają związku z wątpliwościami co do samej treści rozstrzygnięć. Wskazać też należy, że wniosek o wykładnię nie może zmierzać do uzupełnienia wcześniejszego rozstrzygnięcia, lub też prowadzić do nowego rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy przed organami toczy się kolejne postępowanie w sprawie dotyczące zajęcia nieruchomości. Zgłoszone wątpliwości co do wydanych w sprawie rozstrzygnięć nie mają związku z wątpliwościami co do ich treści. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia, w składzie jednoosobowym na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie bowiem z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. postanowienie w przedmiocie wykładni sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konsekwencją powyższej regulacji jest zastosowanie art. 16 § 2 ustawy stanowiącego zasadę, że sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Uregulowania dotyczące orzekania w przedmiocie wykładni nie zawierają unormowań dot. orzekania w sprawie wykładni w składzie innym niż wskazany w art. 16 § 2 ustawy. Natomiast sformułowanie zawarte w przepisie art. 158 ustawy stanowiące o tym, że wątpliwości co do treści wyroku rozstrzyga sąd, który wydał wyrok oznacza, że rozstrzygnięcie o wykładni winno być podjęte przez ten sam sąd administracyjny, a więc sąd tej samej instancji i tej samej właściwości miejscowej.