II SA/Gd 180/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M.i J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lipca 2008r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę M. M. Skarżący M. M. i J. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisane wyżej postanowienie z dnia 15 lipca 2008r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego. Skarga została podpisana przez M. M. Wymogi, jakim powinno odpowiadać pismo wnoszone do sądu przez stronę regulują przepisy art. 46 i 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./. Zgodnie z przepisem art. 46 § 1 pkt 4 cyt. ustawy skarga winna być opatrzona podpisem strony. W przypadku, gdy skarga wnoszona jest przez pełnomocnika do skargi winno być dołączone pełnomocnictwo / art. 46 § 3 /. Podkreślić należy, że niedopuszczalna jest skarga wniesiona przez osobę nie mającą upoważnienia do dokonania tej czynności w imieniu innej osoby. Ponieważ z treści skargi oraz załączonych akt administracyjnych nie wynikało, że M. M. może reprezentować M. M., Sąd wezwał M. M., do złożenia skargi podpisanej przez skarżącą M. M. bądź złożenia pełnomocnictwa dla doręczeń udzielonego przez M. M. Zarządzenia powyższe nie zostały wykonane. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że skargę wniesioną przez M. M. i J. M., w rozpoznawanej sprawie podpisała i wniosła osoba, która nie była uprawniona do występowania w imieniu M. M. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, z innych przyczyn niż wskazane w punktach 1-5. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt powołanej ustawy odrzucił skargę M. M.