II SA/Gd 181/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. W dniu 23 lutego 2018 r. A. M. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 stycznia 2018 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Pismem z dnia 9 lutego 2018 r. (data wpływu do organu 14 lutego 2018 r.) skarżąca wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 stycznia 2018 r., zaskarżonej w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Powołany przepis odnosi się wyłącznie do sytuacji, w których po uruchomieniu jednego z nadzwyczajnych trybów wzruszenia ostatecznej decyzji administracyjnej zostanie wniesiona skarga do sądu administracyjnego dotycząca tego samego aktu. Ustawodawca stanął na stanowisku, że wszczęcie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego jest czasową przeszkodą do rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, który skorzystać winien wówczas z instytucji zawieszenia postępowania sądowego z urzędu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, Art. 56). Uregulowanie zawarte w art. 56 p.p.s.a. służyć ma zachowaniu pewności obrotu prawnego, poprzez zapobieżenie możliwości powstania sytuacji, gdy w dwóch toczących się równolegle postępowaniach sądowych, dotyczących tej samej decyzji, zapadną niedające się ze sobą pogodzić rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 816/11, wyrok NSA z 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2441/10, publ. Legalis). Podkreślenia wymaga, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 157 § 2 k.p.a.). Wszczęcie tego postępowania wymaga uprzedniej kontroli ze strony organu administracji, czy zachodzą przesłanki formalnoprawne warunkujące jego dopuszczalność. Wszczęcie postępowania na wniosek strony może nastąpić wówczas, gdy: 1) zawarte we wniosku żądanie dotyczy sprawy indywidualnej załatwianej w drodze decyzji; 2) wniosek został złożony przez osobę będącą stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a.; 3) wniosek odpowiada wymaganym warunkom formalnym i procesowym; 4) organ, do którego wniesiono podanie, jest właściwy w sprawie. Spełnienie powyższych przesłanek jest przedmiotem oceny przez organ administracji publicznej, do którego wniesiono żądanie. Należy przyjąć, że w tych przypadkach, w których spełnione zostały wyżej wymienione przesłanki (dotyczące sprawy będącej przedmiotem żądania, osoby wnoszącej żądanie, pisma zawierającego żądanie i organu, do którego pismo zostało wniesione), postępowanie zostanie wszczęte na wniosek strony z dniem doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Postępowanie na wniosek strony wszczyna się bowiem z dniem doręczenia żądania strony organowi, co należy rozumieć w ten sposób, że skutek taki powstaje po stwierdzeniu przez organ administracji publicznej istnienia w sprawie powyższych przesłanek albo po stwierdzeniu przez organ, że strona uzupełniła braki formalne i procesowe wniosku (patrz A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 61(a) Kodeksu postępowania administracyjnego, SIP Lex). W niniejszej sprawie skarżąca w dniu 14 lutego 2018 r. złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, co do której złożyła następnie – 23 lutego 2018 r. - skargę do sądu administracyjnego. Spełnione zostały zatem ustawowe przesłanki z art. 56 p.p.s.a. do zawieszenia postępowania sądowego, do czasu zakończenia postępowania nieważnościowego dotyczącego decyzji WINB z 22 stycznia 2018 r. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 131 i art. 56 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.