II SA/Gd 1814/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz, Sędziowie: sędzia NSA Marek Gorski (spr.), sędzia WSA Alina Dominiak, Protokolant Robert Daduń, po rozpoznaniu w dniu 28 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku w sprawie wydania zaświadczenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej 265(dwieście sześćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Wójta Gminy z dnia 16 października 2003 r. o odmowie "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku w sprawie wydania zaświadczenia uprawniającego do wydania bonów paliwowych za pierwsze półrocze 2003 r. oraz umorzyło postępowanie organu I instancji. Spółka wnosząc zażalenie na postanowienie organu I instancji dowodziła, że orzeczenie jest niesłuszne bowiem istnieją okoliczności (zwolnienie lekarskie) uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia wniosku w sprawie wydania zaświadczenia. Organ odwoławczy wskazał, że w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się jednolicie, iż postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń regulowane przepisami działu VII k.p.a. nie jest postępowaniem administracyjnym w ścisłym znaczeniu. Dlatego w postępowaniu zaświadczeniowym podejmowanie czynności w formach właściwych dla postępowania administracyjnego jest niewłaściwe. Postępowanie zaświadczeniowe może zostać zakończone tylko na dwa sposoby: wydaniem zaświadczenia czyli czynnością materialno-techniczną albo postanowieniem o odmowie wydania zaświadczenia zgodnie z art. 219 k.p.a. Stąd organ nie może uchylić lub zmienić zaświadczenia ani stwierdzić jego nieważności w trybach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. W tych spawach nie mają zastosowania przepisy dotyczące terminów załatwiania spraw poza art. 217 § 3 k.p.a. Organ odwoławczy uznał, że nie ma podstaw do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia. Organ I instancji w momencie otrzymania wniosku strony w takiej sprawie powinien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Organ II instancji jako postawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółka domagała się uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazując, iż organ naruszył art. 7, art. 8, art. 14, art. 105, art. 138, art. 217 i art. 219 k.p.a. Zdaniem skarżącej organ błędnie przyjął, iż występuje o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia, gdy faktycznie skarżąca występowała o wydanie zaświadczenia uprawniającego do otrzymania bonów paliwowych. Skarżąca najpierw ustnie wystąpiła do Urzędu Gminy o wydanie zaświadczenia uprawniającego do otrzymania bonów paliwowych. Po informacji od urzędnika, iż jest już po terminie do otrzymania bonów paliwowych, skarżąca sporządziła wniosek o przywrócenie terminu dołączając stosowne zaświadczenie lekarskie. Podtrzymała jednocześnie wniosek o wydanie bonów. Skarżąca zarzuciła organowi, że zamiast załatwić sprawę rzetelnie, zgodnie z zasadą pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej i zasadą uwzględniania słusznego interesu strony, zważył tylko na te okoliczności, które mogą przemawiać na jej niekorzyść. Oczywistym jest, że skarżąca działała w kierunku uzyskania bonów paliwowych, natomiast organy obu instancji formułują pogląd, że wystąpiła tylko o przywrócenie terminu. Skarżąca podkreśla, że jej dyrektor uległa wypadkowi drogowemu i bez swojej winy nie mogła złożyć wniosku o wydanie zaświadczenia w terminie. Odpowiednie działania zostały podjęte najszybciej jak było to możliwe. Czynności w imieniu skarżącej nie mógł dokonać nikt inny gdyż Spółka ma tylko dyrektora, która jednocześnie wykonuje obowiązki księgowej, zastępcę dyrektora, który w chwili wypadku znajdował się kilkaset kilometrów od Z. oraz stróża, który nie potrafi zredagować prostego pisma. Spółka wskazuje, że Ministerstwo Finansów posiada rezerwę bonów paliwowych dla szczególnych przypadków, które nie mogły być załatwione w terminie. Jednocześnie skarżąca przytoczyła przykład w którym wydanie bonów paliwowych nastąpiło po terminie ustalonym w przepisach. Wynika z tego, iż istnieją sytuacje losowe, kiedy zaświadczenie uprawniające do wydania bonów i wydanie bonów może nastąpić po terminie. Tym bardziej krzywdzące jest stanowisko organów, które lekceważą zwolnienie lekarskie osoby reprezentującej Spółkę. Zdaniem skarżącej w sprawie zostały naruszone przepisy Ordynacji podatkowej oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 stycznia 2003 r. w sprawie przedłużenia bankom spółdzielczym terminu wydawania bonów paliwowych za I półrocze 2003 r. (Dz.U. Nr 5, poz. 49). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Sądy administracyjne zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarżąca złożyła w Urzędzie Gminy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o bony paliwowe w dniu 10 czerwca 2003 r. Przed wydaniem postanowienia o odmowie przywrócenia terminu z października 2003 r., Spółka pismem z dnia 30 września 2003 r. uzupełniła wniosek żądając wydania bonów paliwowych. Zdaniem Sądu organ przed wydaniem winien w trybie przepisów zawartych w Dziale VII k.p.a. rozstrzygnąć w przedmiocie wniosku o wydanie zaświadczenia. W przypadku negatywnego stanowiska organu powinno to znaleźć wyraz w postanowieniu wydanym zgodnie z art. 219 k.p.a., na które przysługuje zażalenie. Organy obu instancji niesłusznie zajęły się jedynie kwestią przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia podczas gdy istotą sporu jest rozstrzygnięcie wniosku o wydanie zaświadczenia. Wbrew zarzutom skargi nie można mówić o naruszeniu przez organy przepisów Ordynacji podatkowej ponieważ nie miały one zastosowania w niniejszej sprawie. Również Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 stycznia 2003 r. w sprawie przedłużenia bankom spółdzielczym terminu wydawania bonów paliwowych za I półrocze 2003 r. Mając powyższe na uwadze Sąd na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.