II SA/Gd 182/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 18 luty 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i H. K. na decyzję Wojewody z dnia 12 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2008 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, 2. odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 października 2008 r. odrzucił skargę wniesioną przez H. i B. K. na decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę. Samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wnieśli H. i B. K. żądając stwierdzenia jego nieważności i uchylenia na postawie art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. W uzasadnieniu podniesiono, że od początku postępowania jego stroną są B. i H. K., nie zaś G. K., do której wysłano zaskarżone postanowienie. W ocenie skarżących błąd ten stanowi podstawę do twierdzenia, że orzeczenie zostało skierowane do niewłaściwej osoby. W związku z tym, zdaniem skarżących, osoba, która jest rzeczywiście stroną postępowania nie brała w nim udziały nie ze własnej winy. Skarga kasacyjna została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 grudnia 2008 r. z powodu samodzielnego sporządzenia jej przez stronę, co stanowiło naruszenie przepisu art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a.. Zażaleniem z dnia 16 grudnia 2008 r. H. i B. K. zaskarżyli powyższe postanowienie wskazując, że nie doszło do naruszenia określonego w przepisie art. 175 p.p.s.a obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez osobę profesjonalnie zajmująca się prawem, bowiem B. K. jest prokuratorem, a przepis art. 175 § 2 p.p.s.a. daje mu uprawnienia do sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przypadku, gdy zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może je we własnym zakresie uchylić i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo (art. 195 § 2 p.p.s.a. ). Działając w tym trybie Sąd uznał, że zażalenie B. i H. K. na postanowienie z dnia 8 grudnia 2008 r. zasługuje na uwzględnienie. Po analizie argumentów podniesionych przez skarżących Sąd doszedł do przekonania, że przedłożony przez B. K. odpis dokumentu powołania na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej potwierdza uprawnienie skarżącego do samodzielnego, zgodnego z przepisem art. 175 p.p.s.a., sporządzenia skargi kasacyjnej. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem, iż przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ustawy). Z tych względów, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 175 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ponownie rozstrzygnął w przedmiocie złożonej w dniu 27 listopada 2008 r. skargi kasacyjnej. Przepisy ustawy p.p.s.a. wymagają, aby skarga kasacyjna czyniła zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierała oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (art. 176). Ponadto wymagane jest wskazanie podstaw naruszenia przepisów p.p.s.a. pod względem naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwego zastosowania lub naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174). Należy podkreślić, że skarga kasacyjna, której sporządzenie zgodnie z treścią art. 175 § 1, § 2 i § 3 ppsa zostało powierzone zawodowym pełnomocnikom, powinna wskazywać w podstawach kasacyjnych w sposób wyartykułowany popełnione przez sąd administracyjny w zaskarżonym wyroku naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów ustawy p.p.s.a. oraz, zgodnie z treścią art. 176 p.p.s.a. powinna zawierać ich uzasadnienie. W niniejszej skardze kasacyjnej wskazano na naruszenie przepisu art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a., mówiącego o stwierdzeniu nieważności decyzji w przypadku skierowania jej do osoby nie będącej stroną i zażądano od Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2008 r. w oparciu o ten przepis. Skarżącym należy wyjaśnić, że podstawę orzekania w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądami administracyjnymi stanowią przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie zaś przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Na marginesie należy dodać, że aby skutecznie postawić w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów postępowania lub przepisów materialnych przez organ, należy zarzut ten powiązać z odpowiednimi przepisami regulującymi postępowanie przed sądem administracyjnym I instancji. Samo przytoczenie przepisów K.p.a. jest niewystarczające. Kodeks Postępowania Administracyjnego jest aktem prawa procesowego, regulującym zasady postępowania przed organami administracji. Kwestie regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi zawiera ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i to jej przepisy powinny stanowić ewentualną podstawę zarzutu skarżących. Podkreślenia wymaga to, że celem postępowania wywołanego skargą kasacyjną nie jest ponowne badanie legalności rozstrzygnięć organów administracji publicznej, lecz ocena legalności stosowania prawa przez sąd administracyjny w toku postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie wskazanym w skardze kasacyjnej. Podsumowując, prawidłowo sporządzona skarga kasacyjna oprócz wymagań określonych dla pism w postępowaniu sądowym, powinna zawierać: - oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, - wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, - przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, - wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, - oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W niniejszej sprawie strona nie przytoczyła prawidłowych podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienia. Skarga kasacyjna pozbawiona jednego z elementów określonych w art. 174 lub 176 p.p.s.a. jest dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (por. postanowienie SN: z 6.12.1996 r., II UKN 24/96, OSNAP i US 1997 r., Nr 13, poz. 242; z 16.10.1997 r., II CKN 404/97, OSNC 1998 r., Nr 4, poz. 59; z 21.03.2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000 r. Nr 7-8, poz. 151). Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 176 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.