II SA/Gd 185/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Asesor WSA Krzysztof Retyk po rozpoznaniu w dniu 27 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ż. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 27 lutego 2004 r., Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 13 października 2003 r. nr [...], 2. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącej S. Ż. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 21 maja 2002 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie w sprawie przyznania skarżącej S. Ż. uprawnień przewidzianych w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego albowiem wniosek o przyznanie uprawnień został złożony po terminie i postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Decyzja powyższa stała się ostateczna. W dniu 7 lipca 2003 r. wpłynęło pismo skarżącej z prośbą o zwrot dokumentów albowiem skarżąca ma "zamiar starać się o uznanie kombatanctwa". Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych potraktował pismo skarżącej jako wniosek o wznowienie postępowania. Decyzją z dnia 18 grudnia 2003 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia 21 maja 2002r. Jako podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia powołano art. 145 a k.p.a. oraz art. 149 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji Organ administracji publicznej wskazał, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 kwietnia 2002 r. stwierdził niezgodność przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego z konstytucji. Przepis ten określał datę graniczną- 31 grudnia 1998 r., do której można było składać wnioski o przyznanie uprawnień kombatanckich. ; Organ administracji publicznej wywiódł, iż wyrok Trybunału Konstytucyjnego wszedł w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustawa Rzeczpospolitej Polskiej tj, w dniu 29 kwietnia 2003 r. a miesięczny termin do złożenie wniosku o wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 a § 1 k.p.a. upłynął z dniem 29 maja 2003 r. Natomiast skarżąca z podaniem o wznowienie postępowania wystąpiła po tej dacie. Decyzją z dnia 27 lutego 2004 r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy własna decyzję z dnia 13 października 2003 r. W uzasadnieniu decyzji powielono argumenty z decyzji z dnia 13 października 2003 r. Decyzję tę zaskarżyła S. Ż. wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wnosił o jej oddalenie powołując się na motywy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Skoro Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uznał, iż decyzja z dnia 21 maja 2002 r. była w chwili składania pisma z dnia 7 lipca 2003 r. decyzją ostateczną, to winien rozważyć w trybie art. 235 § 1 k.p.a., czy pisma skarżącej nie potraktować jako wniosku o wznowienie postępowania lub żądanie stwierdzenia nieważności decyzji. Organ nie może domniemywać woli skarżącej zawartej w piśmie, lecz winien mając wątpliwości, świadczy o tym sformułowanie na notatce z dnia 2 października 2003 r. " może więc potraktujmy pismo jako wniosek o wznowienie postępowania", czego w istocie dochodzi S. Ż., pouczyć ją w trybie art. 9 k.p.a. o jej prawach i obowiązkach, a w zależności od powziętych wątpliwości zażądać stosownych wyjaśnień i uzupełnień. Organ w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji nie wyjaśnił, dlaczego potraktował pismo skarżącej jako wniosek o wznowienie postępowania a nie żądanie stwierdzenia nieważności decyzji przyjmując z góry, iż jest to wniosek o wznowienie postępowania. Z przytoczonych wyżej względów należało dojść do wniosku, że Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie zastosował dyrektywy art. 9 k.p.a. czego konsekwencją było nie wyjaśnienie istotnej okoliczności sprawy czego dotyczy pismo skarżącej. To stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym: art. 7, 9, 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź.zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z póz. zm.).