II SA/Gd 187/12

Dnia 8 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lutego 2012 roku, nr [...] w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. P. wniosła skargę na opisaną powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2011 roku, nr [...], którą odmówiono skarżącej odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki i nie zezwolono na czasowe wykorzystanie obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej, zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w B., gmina K. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, oparty na treści art. 61 § 2 pkt 1 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając to żądanie stwierdziła, że: "w przypadku jej wykonania, zostanie wyrządzona skarżącej znaczna szkoda materialna, związana z wysokimi kosztami dokonania rozbiórki z uwagi na stan zdrowia strony oraz nastąpią trudne do odwrócenia skutki z uwagi na fakt, że w przypadku przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działki na cele rekreacyjne z możliwością jej zabudowy, dokonanie rozbiórki solidnie i z wszelkimi arkanami sztuki budowlanej wybudowanego obiektu, spowoduje utratę zarówno obiektu jaki w znacznej części materiału budowlanego. Obiekt w chwili obecnej nie stanowi najmniejszego zagrożenia katastrofy budowlanej, więc jego pozostawienie na okres do uchwalenia przez Gminę K. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [...] i terenów przyległych, nie przyczyni się do poniesienia niepotrzebnych wydatków materialnych i szkód moralnych." Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji, którą utrzymano w mocy decyzję I-instancyjną o odmowie odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki i niezezwoleniu na czasowe wykorzystanie obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej. W ocenie Sądu ani charakter zaskarżonej decyzji organu II instancji, ani twierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku, nie przemawiają za wstrzymaniem jej wykonania. W doktrynie jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania (por. P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis, Warszawa 2004, str. 122; komentarz T. Wosia do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296; komentarz B. Dautera do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w: B. Dauter, B. Gruszyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydanie II, Zakamycze, Kraków 2006, str. 160). Zaskarżona decyzja organu II instancji nie posiada tak rozumianej cechy wykonalności. Istotą jej jest odmowa odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki. Rozstrzygnięcie tego rodzaju nie nadaje się do wykonania zarówno w sposób dobrowolny, czy też w drodze egzekucji, stwierdza bowiem jedynie pewien stan faktyczny i prawny. Nie istnieje zatem jakikolwiek stan rzeczy, którego spowodowanie byłoby wymagane poprzez wykonanie tejże decyzji. Sąd zważył również, iż istotą instytucji ochrony tymczasowej (wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji) jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Wydana w niniejszej sprawie decyzja organu II instancji - w ocenie Sądu - tego typu zagrożeń nie powoduje. Wskazane w uzasadnieniu wniosku okoliczności dotyczą bowiem nie skutków wykonania zaskarżonej decyzji lecz ewentualnych następstw wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego obiektu, które to rozstrzygnięcie nie jest objęte zakresem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek strony skarżącej za bezzasadny i na podstawie wskazanych powyżej przepisów, a w szczególności art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.