II SA/Gd 19/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić przyznania D. S. prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. D. S. zwróciła się po raz kolejny w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej lub zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami. Źródłem utrzymania rodziny są emerytury jej rodziców w łącznej wysokości 4 300 zł miesięcznie oraz wynagrodzenie wnioskodawczyni ze stosunku pracy w kwocie 2 300 zł miesięcznie. Łącznie zatem dochody członków rodziny skarżącej wynoszą 6 600 zł miesięcznie. Z wniosku wynika nadto, że wnioskodawczyni posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni 70 m2 oraz działkę rekreacyjna w O. (powierzchni nie podano). Wnioskodawczyni, uzasadniając niniejszy wniosek, odwołała się do argumentacji podniesionej w skardze kasacyjnej. W skardze kasacyjnej tymczasem brak jest stanowiska, wskazującego na sytuację finansową strony. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego po raz pierwszy w niniejszym postępowaniu, tj. w dniu 22 lutego 2010 r., wynika zaś, że wnioskodawczyni jest alergikiem, na leczenie z tego tytułu wydaje 150 zł miesięcznie. Czynsz za mieszkanie płacą rodzice, a wynosi on 560 zł miesięcznie, prąd stanowi wydatek rzędu 150 zł miesięcznie, telefon, internet i telewizja – 120 zł miesięcznie. Na leki rodzice wnioskodawczyni wydają około 300 zł miesięcznie. Żadnych oszczędności, czy przedmiotów wartościowych wnioskodawczyni, wedle oświadczenia, nie posiada. W postanowieniu z dnia 21 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowienie to stało się prawomocne wobec złożenia na nie zażalenia po upływie ustawowego terminu. Z uwagi na fakt, że pierwszy wniosek skarżącej został prawomocnie rozstrzygnięty w/w postanowieniem Sądu Administracyjnego - należało dokonać porównania sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych wnioskodawczyni istniejących w dacie złożenia pierwszego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie (a takim jest postanowienie w przedmiocie prawa pomocy) mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Regulacja cytowanego przepisu sprawia, że analiza złożonego obecnie przez stronę wniosku winna być dokonana pod kątem przytoczenia przez wnioskodawczynię nowych okoliczności faktycznych, nieznanych Sądowi w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę jej sytuacji z punktu widzenia przesłanek przyznania prawa pomocy i w konsekwencji - przyznanie tegoż prawa. Weryfikacja danych ujawnionych przez wnioskodawczynię w uzasadnieniu jej wniosku oraz w oświadczeniu dotyczącym majątku i dochodów wskazuje, iż nie uległy żadnej niekorzystnej zmianie okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania postanowienia w dniu 21 czerwca 2010 r. Wręcz przeciwnie, skarżąca sama odwołuje się do okoliczności ujawnionych we wcześniej złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Natomiast, analiza zarobków wnioskodawczyni ujawnionych w treści formularza PPF z dnia 22 lutego 2010 r. (data złożenia pierwszego wniosku o przyznanie prawa pomocy) i z 8 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego) wskazuje, że jej zarobki od tamtego czasu wzrosły o 1 600 zł. Podobnie, wzrosła wysokość świadczeń uzyskiwanych przez rodziców wnioskodawczyni o około 900 zł. Pozostałe okoliczności wskazane w treści złożonych na urzędowych formularzach PPF wnioskach o przyznanie prawa są identyczne, jak te, które stały się podstawą wydania postanowienia z dnia 21 czerwca 2010 r. Nie uległ bowiem zmianie stan majątkowy wnioskodawczyni – nadal jest właścicielką mieszkania oraz działki letniskowej w O. W tych okolicznościach, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony, bowiem nie zaoferowała ona nowych faktów, które mogłyby skutkować odmienną oceną jej sytuacji materialnej i rodzinnej w kontekście istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy, tj. wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, referendarz na mocy art. 165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.