II SA/Gd 193/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 193/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2025 r. sygn. akt SKO Gd/2960/24 w przedmiocie wymierzenia A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kary pieniężnej za zniszczenie drzewa postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z 22 października 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 193/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. D. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 21 stycznia 2025 r. w przedmiocie wymierzenia "C." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością kary pieniężnej za zniszczenie drzewa. Odpis ww. postanowienia wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem, że od wydanego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, został doręczony Skarżącemu w dniu 10 listopada 2025 r. W dniu 15 listopada 2025 r. Skarżący nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą pismo zatytułowane "Zażalenie skarżącego na postanowienie z 22.10.2025 r. II SA/Gd 193/25". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że pismo Skarżącego z 14 listopada 2025 r. zatytułowane "Zażalenie skarżącego na postanowienie z 22.10.2025 r. II SA/Gd 193/25" jest w istocie skargą kasacyjną. Zgodnie bowiem z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl natomiast art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Postanowienie z 22 października 2025 r. o odrzuceniu skargi K. D. zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., a zatem środkiem zaskarżenia, którym można zwalczać to rozstrzygnięcie jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie, o czym Skarżący został pouczony (k. 66 akt sądowych). W dalszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 173 § 2 P.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei art. 175 P.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 (§ 1). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być ponadto sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (§ 3). Wykładnia art. 175 P.p.s.a. prowadzi do wniosku, że skargi kasacyjnej nie może sporządzić strona ani jej pełnomocnik nie spełniający warunków, o których mowa w ww. przepisach, tj. niebędący tzw. profesjonalnym pełnomocnikiem. Uprawnionymi do jej wniesienia są wyłącznie podmioty wymienione w treści cytowanego art. 175 P.p.s.a. Wymóg ten, zwany "przymusem adwokacko-radcowskim" ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu (merytorycznego i formalnego) skargi kasacyjnej, do zredagowania której zgodnie z wymaganiami P.p.s.a. niezbędne są kwalifikacje prawnicze. Brak sporządzenia skargi kasacyjnej przez osobę uprawnioną wyklucza możliwość jej rozpatrzenia. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem Skarżący osobiście sporządził skargę kasacyjną, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionymi w art. 175 § 2, 2a i 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Biorąc pod uwagę, że skarga kasacyjna sporządzona i wniesiona osobiście przez Skarżącego (nie będącego podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia) jest niedopuszczalna, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.