II SA/Gd 1970/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska, Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Agnieszka Dobroń, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 lipca 2002 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. Decyzją z dnia 4 października 2001 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu nakazał J. N., dokonać przebudowy ogrodzenia, polegającej na rozbiórce górnej go części do łącznej wysokości 2,20 m, zlokalizowanego między posesjami przy ul. [...] i ul. [...] w G. Organ wojewódzki rozpatrując powyższą sprawę w trybie odwoławczym decyzją z dnia 18 marca 2002 r. nr [...] uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzją z dnia 18 kwietnia 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego ustawy z dnia 14.06.1960r. (Dz. U. Nr. 9 poz.26 ze zm.), art. 51 ust.1 pkt 2, art.80 ust.2 pkt 1, m. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 07.07. 1994r. Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89 poz.414 - ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu sprawy nakazał J. N. dokonać przebudowy ogrodzenia, polegającego na rozbiórce górnej jego części do łącznej wysokości 2,20m , zlokalizowanego między posesjami przy ul. [...] i ul. [...] w G. oraz rozbiórkę ogrodzenia (w tym fundamentu na którym posadowione jest ogrodzenie) w części przylegającej do budynku ,mieszkalnego przy ul. [...] od strony elewacji zachodniej, na całej szerokości tej ściany w terminie do dnia 31.05.2002r. W uzasadnieniu wskazano, że ogrodzenie usytuowane jest wzdłuż ściany zachodniej budynku mieszkalnego przy ul. [...] w G. w odległości ok. 10 cm od lica ściany. Przedmiotowy budynek mieszkalny znajduje się na stoku, istnieje więc przypuszczenie w ocenie organu, że przedmiotowe ogrodzenie będące tak blisko ściany budynku powoduje trudności w spływie wody opadowej od budynku, a brak dostępu do budynku od strony zachodniej uniemożliwia zabiegi konserwacyjne i remontowe. Organ podkreśla, iż zgodnie z § 42 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.Nr 10 z 1995r. poz.46 ze zm.) ogrodzenie powinno być ażurowe co najmniej powyżej 0,6m od poziomu terenu chyba, że konieczność budowy ogrodzenia innego wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo wymagań ochrony akustycznej lub warunków użytkowania działki. Łączna powierzchnia prześwitów (otworów), umożliwiająca naturalny przepływ powietrza, powinna wynosić co najmniej 5% powierzchni ażurowej części ogrodzenia między słupami. W dalszej części wskazuje, iż stosownie do treści art.30 ust. l pkt 2 w/w ustawy Prawo budowlane zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych oraz o wysokości powyżej 2,20m. Odwołanie od powyższej decyzji złożył J.N., wnosząc o stwierdzenie nieważności lub o uchylenie w/w decyzji, z uwagi na fakt, iż dotyczy ona sprawy już wcześniej rozstrzygniętej ostateczną decyzją a jej wykonanie wywołałoby czyn zagrożony karą. W uzasadnieniu odwołujący się wskazał, że powoływanie się przez organy na przepisy dotyczące budowy ogrodzenia jest błędne, ponieważ przedmiotowa decyzja nie dotyczy ogrodzenia jego działki. W jego ocenie zarówno w/w decyzja jak i cała wcześniejsza dokumentacja dotyczy ekranu zabezpieczającego, który został wybudowany w oparciu o przepisy Prawa budowlanego dotyczące tzw. małej architektury a nie budowy ogrodzeń. Odwołujący się twierdzi, że ekran nie został wybudowany na granicy działek, gdzie zwykle buduje się ogrodzenia, a na jego działce i tylko jego kosztem. Podkreśla, iż z całej dokumentacji jednoznacznie wynika, że ekran został zaprojektowany i wybudowany tylko w jednym celu, a mianowicie po to, aby wyeliminować złe skutki w zakresie przepisów o ochronie środowiska, jakie zaistniały gdy sąsiad samowolnie wybił w ścianie granicznej swojego budynku dwa otwory okienne i pokrył tę ścianę płytami azbestowymi. W ocenie skarżącego jeżeli ekran został wybudowany zbyt blisko budynku, to zawsze można go odsunąć nawet na kilka metrów, a jeżeli sąsiad zamuruje okna lub wstawi w nich luxfery lub też oświadczy, że spaliny i hałas parkujących samochodów przestały mu przeszkadzać, to sprawa ekranu stanie się bezprzedmiotowa i będzie go można zdemontować. W dalszej części uzasadnienia podnosi również fakt, iż przedmiotowa decyzja w swoim kształcie nie uwzględnia interesu społecznego, a jedynie doprowadza spór z sąsiadem do punktu wyjścia. Decyzją z dnia 4 lipca 2002r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożonego obowiązku zaś uchylił w części dotyczącej terminu i ustalił nowy termin do dnia 15 sierpnia 2002r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w związku z ust.4 właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót o stanu zgodnego z prawem jeśli wykonane zostały w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1, oraz określają termin wykonania tych czynności. W ocenie organu rozstrzygnięcie podjęte przez organ I instancji w części dotyczącej nałożonego obowiązku i strony zobowiązanej jest zgodne z prawem. Odnosząc się do argumentu podniesionego w odwołaniu, iż sprawa nie dotyczy grodzenia a ekranu zabezpieczającego, organ podkreślił, że strona skarżąca złożyła w Urzędzie Miejskim w dniu 12 października 1995 r. zgłoszenie zamiaru wykonania nowego ogrodzenia o wysokości 2,00m. wzdłuż wschodniej granicy działki [...], które spełniać miało jednocześnie rolę ekranu wygłuszającego hałas, a dotychczasowe ogrodzenie z desek zostanie zdemontowane. Tak więc strona skarżąca sama określiła budowę ekranu wygłuszającego jako budowę ogrodzenia i faktycznie jest to ogrodzenie posesji spełniające dodatkową rolę. Skargę na powyższą decyzję wniósł J. N. W uzasadnieniu podkreślił, iż w jego ocenie organy administracyjne naruszyły art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego a tym samym jego interes prawny, przez fakt, iż wydając powyższe decyzje bez jednoczesnego wskazania innego sposobu zabezpieczenia otworów okiennych przed spalinami i hałasem, nakazują wrócić do stanu sprzed wcześniej wydanej w tej sprawie decyzji [...] z dnia 11.07.1996r. co spowoduje, że warsztat na powrót stanie się uciążliwy dla sąsiada będzie musiał być zamknięty. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa. W przedmiotowej sprawie ocenie Sądu podlega decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( Dz.U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.). W dacie orzekania przez organy nadzoru budowlanego przepis ten stanowił, że przed upływem terminu, o którym mowa wart. 50 ust. 4, właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu oprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności. Zastosowanie cytowanego przepisu ma na celu doprowadzenie dokonywanej bądź dokonanej budowy do stanu zgodnego z prawem, czyli tzw. legalizacji i może dotyczyć wyłącznie tych robót budowlanych, które zostały wykonane gdy decyzja o pozwoleniu la budowę podlegała wykonaniu i tylko w zakresie wynikającym z zatwierdzonego projektu budowlanego. Organ I instancji nałożył na J. N. obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wybudowanego obiektu do stanu zgodności z prawem, uprzednio ustaliwszy, że ogrodzenie ("ekran") pomiędzy posesjami przy ul. [...] i [...] w G., wykonane zostało z naruszeniem przepisów § 316 pkt. 2 i § 42 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 10, poz. 46 ze zm.). Zamiar wykonania w/w konstrukcji został zgłoszony przez skarżącego w Wydziale Urbanistyki i Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 12 października 1995r. w związku z decyzją Prezydenta z dnia 11 września 1995r. zawierającą nakaz "wykonanie ekranu wysokości 2 metrów od strony granicy wschodniej". Do zgłoszenia skarżący dołączył rysunek wskazujący, że wysokość 2 m zostanie zachowana. Ze zgłoszenia wynika też, że skarżący buduje ogrodzenie "które spełniać będzie jednocześnie rolę ekranu wygłuszającego hałas na stronę sąsiada(...)". W rzeczywistości J. N. zbudował ogrodzenie ("ekran") w wysokości przekraczającej 3 m. Fakt zgłoszenia spowodował, że organ nie przyjął samowoli budowlanej i nie nakazał obligatoryjnej rozbiórki obiektu. (art. 48 Prawa budowlanego). Uznał natomiast, że nastąpiła realizacja obiektu w sposób istotnie odbiegający od warunków (określonych w zgłoszeniu robót co uzasadniało wszczęcie postępowania i prowadzenie go trybie art. 51 ust. 1 i 4 w/w ustawy. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa. Organy administracji I i II instancji dokonały właściwych ustaleń pozwalających na ocenę czy i w jakim zakresie roboty budowlane zostały wykonane niezgodnie z zatwierdzonym projektem oraz czy też zostały zrealizowane poza zakresem decyzji stanowiącej podstawę dla ich wykonywania. Realizowanie obiektu w sposób odbiegający od zaakceptowanego przez organ projektu będącego załącznikiem do zgłoszenia robót budowlanych i z naruszeniem przepisów powołanego wyżej rozporządzenia MGPiB z dnia 14 grudnia 1994r. wypełnia dyspozycję przepisów art. 50 i 51 Prawa budowlanego i uzasadnia wymuszenie na inwestorze doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa. W przypadku nie wykonania nałożonych w powyższym trybie obowiązków organ może w drodze decyzji wydać inwestorowi nakaz rozbiórki obiektu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), orzekł, jak w sentencji wyroku.