II SA/Gd 198/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. H. na pismo Dyrektora Zarządu Budynkami Mieszkalnymi z dnia 6 stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego gminy postanawia: odrzucić skargę. Z. H. wniósł skargę na pismo Dyrektora Zarządu Budynkami Mieszkalnymi z dnia 6 stycznia 2005r. nr [...], w którym wyjaśniono skarżącemu, iż o lokale socjalne mogą ubiegać się mieszkańcy Gminy o niskich dochodach zamieszkujący w lokalach, w których przypada mniej niż 5 m2 pokoju na osobę. Warunki te zostały uchwalone prawem miejscowym z uwagi na brak bieżącej możliwości zapewnienia mieszkań osobom zakwalifikowanym, które oczekują na lokale po kilka lat. Wskazano także, iż skarżący po opuszczeniu Aresztu Śledczego będzie mógł ubiegać się o mieszkanie na podstawie przepisów uchwalonych dla wszystkich mieszkańców miasta. W skardze na powyższe skarżący wskazał, iż traktuje pismo jako decyzję administracyjną, bowiem jako osoba bezdomna złożył wniosek o przydział lokalu socjalnego do Prezydenta i wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania. Skarżący wskazał, iż wraz z rodziną został eksmitowany z lokalu przy ul. P. w S. i do dnia dzisiejszego ZBM nie podjął żadnych działań w zakresie przydziału lokalu, chociaż rodzeństwo skarżącego otrzymało mieszkania. Skarżący podniósł, iż w czerwcu 2005r. po opuszczeniu aresztu pozostanie bez dachu nad głową. W odpowiedzi na skargę Zarząd Budynkami Mieszkalnymi wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż z datą wejścia w życie ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych z dnia 2 lipca 1994r. zmieniono tryb rozpatrywania spraw z zakresu gospodarki gminnymi lokalami mieszkalnymi z administracyjnego na cywilnoprawny. Ponadto wyjaśniono, że postępowanie sądowe sygn. akt I C149/95 toczyło się w powództwa osoby fizycznej J. R. i w wyroku nie orzeczono eksmitowanemu uprawnienia do lokalu socjalnego. Skarżący w chwili obecnej nie zamieszkuje na terenie gminy miasto S., od 1999r. zameldowany jest we wsi K. ul. P. Brat skarżącego otrzymał w 2003r. przydział lokalu komunalnego po kilkuletnim okresie oczekiwania po spełnieniu warunków określonych prawem miejscowym dla mieszkańców gminy miejskiej, którzy nie mają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm.). Sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Dokonując oceny wniesionej skargi pod kątem zakresu kognicji sądu administracyjnego wskazać należy, iż sprawa "przydzielenia" bądź odmowy "przydzielenia" lokalu socjalnego lub z zasobu mieszkaniowego gminy nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, nie należy bowiem do żadnej z kategorii spraw opisanych w zacytowanym wyżej przepisie. Z tych przyczyn pismo skarżącego z dnia 20 grudnia 2004r. dotyczące przyznania lokalu kwaterunkowego nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie administracyjne. Aktualnie obowiązujące przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733, z późno zm.) przewidują, że gmina może tworzyć i posiadać zasób mieszkaniowy w celu realizacji zadania własnego jakim jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych mieszkańców gminy (art. 20 w związku z art. 4 tej ustawy) a zasady wynajmowania lokali z gminnego zasobu mieszkaniowego są aktem prawa miejscowego. W szczególności zaś lokale stanowiące mieszkaniowy zasób gminy wynajmowane są na czas nieoznaczony, z wyjątkiem lokali socjalnych, co do których urnowe najmu zawiera się na czas oznaczony ( art. 20, art. 22 i art. 23 ustawy o ochronie praw lokatorów). Powyższa regulacja wskazuje, że przydział lokalu socjalnego nie następuje w drodze decyzji administracyjnej, lecz umowy cywilnoprawnej, tym samym spór z tym związany nie może być rozstrzygnięty przez organy administracji publicznej, lecz przez sąd powszechny, zgodnie z art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Przepis art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.