II SA/Gd 2012/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka, Sędziowie Sędzia WSA Mariola Jaroszewska, Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Agnieszka Szczepkowska, po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 9 lipca 2002 r. sygn. akt [....] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Decyzją z dnia 17 maja 2002 r. przyznano skarżącemu B. W. pomoc społeczną w formie zasiłku celowego na zakup żywności w kwocie 60 zł. Decyzję tą doręczono skarżącemu w dniu 23 maja 2002 r. W dniu 7 czerwca 2002 r. skarżący złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w G. odwołanie od wskazanej decyzji zarzucając, iż kwota przyznanej mu pomocy w formie zasiłku celowego jest zbyt mała, aby pokryła jego koszty utrzymania. Rozpoznając odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 9 lipca 2002 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, iż decyzja została skarżącemu doręczona wraz z pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia. Organ stwierdził, iż doręczenie nastąpiło w dniu 23 maja 2002 r., natomiast odwołanie zostało złożone w dniu 7 czerwca 2002 r., czyli po upływie terminu do wniesienia odwołania. Nadto, organ zaznaczył, że skarżący nie złożył wraz z odwołaniem' wniosku o przewrócenie terminu do jego wniesienia. Skarżący wniósł od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do sądu administracyjnego. Z treści skargi wynikało, że skarżący wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, któremu uchybił z powodu pobyt, w szpitalu w E. gdzie poddany został poważnej operacji kręgosłupa. Do skargi skarżący dołączył kartę informacyjną leczenia szpitalnego, z której wynikało, że przebywał w szpitalu w dniach od 27 maja 2002 r. do dnia 7 czerwca 2002 r. Ponadto, w późniejszym piśmie procesowym, skarżący domagał się rozpoznania jego sprawy o zasiłek celowy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Rozpoznając niniejszą skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i tylko ta kwestia stanowi przedmiot oceny sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący nie może podnosić zarzutów dotyczących przyznania mu zasiłku celowego, gdyż warunkiem wniesienia skargi na decyzję w tej sprawie było wyczerpanie służących mu w postępowaniu administracyjnym środków odwoławczych, czyli skuteczne wniesienie odwołania, czego skarżący nie dopełnił, gdyż uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia, którym stwierdzono, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania Sąd uznał, iż jest ono zgodne z prawem. Organ administracji, orzekający w pierwszej instancji po wydaniu decyzji z dnia 17 maja 2002 r., prawidłowo pouczył skarżącego o prawie, sposobie i terminie wniesienia odwołania od powyższej decyzji. Jak trafnie wskazano w tym pouczeniu termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od doręczenia decyzji (art. 129 § 2 k.p.a.). Z adnotacji dokonanej przez skarżącego na oryginale decyzji znajdującej się w aktach sprawy wynika, iż wskazana decyzja została mu doręczona w dniu 23 maja 2002 r. Zatem, skoro skarżący odwołanie wniósł w dniu 7 czerwca 2002 r., to słusznie uznano, iż wniósł je po terminie. Istotne jest też, że skarżący wnosząc odwołanie z uchybieniem terminu. nie zwrócił się do organu z wnioskiem o jego przywrócenie. Podnoszenie argumentów na rzecz przywrócenia terminu dopiero w skardze do sądu administracyjnego jest spóźnione, gdyż podmiotem właściwym do rozstrzygnięcia takiego wniosku jest organ administracji publicznej a nie sąd administracyjny (art. 59 § 2 k.p.a.). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż skarga skarżącego nie jest zasadna i z tego względu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.