II SA/Gd 2013/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Administracji Domu Mieszkalnego w B. na decyzję Wojewoda z dnia 16 maja 2001 Nr [...] w przedmiocie pozwolenie na budowę postanawia: umorzono postępowanie. Administracja Domu Mieszkalnego w B. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, na decyzję Wojewody z dnia 16 maja 2001r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 3 kwietnia 2001r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę obiektu usługowo-handlowego wraz z przyłączami (jako obiektu tymczasowego) na działce nr 13 przy ul. [...] w B. W dniu 25 listopada 2004r. na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał stronę skarżącą do sprecyzowania czy stroną skarżącą jest Wspólnota Mieszkaniowa działająca na podstawie art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r., jeśli tak to czy Wspólnota jest reprezentowana przez Zarząd. Wówczas należy wykazać dokumentem, że osoba która podpisała skargę jest umocowana jednoosobowo jako Zarząd do reprezentowania Wspólnoty w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi; czy stroną skarżącą jest Zarządca Nieruchomości ustanowiony wspólnie przez właścicieli lokali, zgodnie z art. 18 ustawy o własności lokali lub w inny sposób. Jeżeli tak, to należy złożyć stosowne dokumenty oraz wykazać, że osoba która podpisała skargę jest upoważniona do jednoosobowego reprezentowania Zarządcy - w terminie 7 dni pod rygorem zawieszenia postępowania. Powyższe zarządzenie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 3 grudnia 2004r. (vide potwierdzenie odbioru k. 40). W odpowiedzi podpisujący za zarząd strony skarżącej kierownik A. P.nadesłał w dniu 6 grudnia 2004r. pismo, w którym poinformował, że nie będzie dostarczał żadnych dodatkowych dokumentów, budynek został wybudowany i nie chce aby jego właściciel ponosił dodatkowe koszty (vide: pismo i koperta k. 38, 39). Sprecyzował swoje stanowisko na dalsze zarządzenie, w piśmie z dnia 27 grudnia 2004r., w którym oświadczył, że cofa skargę (vide pismo k. 43). Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył co następuje. Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiążę sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei przepis art. 161 par. 1 pkt 1 oraz par. 2 przewiduje, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu cofnięcie skargi było skuteczne, albowiem nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie okoliczności objęte dyspozycją cytowanego art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego postępowanie należało umorzyć, na podstawie art.161 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.