II SA/Gd 203/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. i W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2007r. Nr [...]. . J. J. i W. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 24 sierpnia 2007r. Nr [...] którą ustalono jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego w wysokości 121.500,00 zł. W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że od sprzedaży nieruchomości upłynął już znaczny okres czasu. Skarżący obecnie nie posiadają żadnych środków pozwalających na zapłatę ustalonej opłaty (utrzymują się jedynie z emerytury). W ich ocenie, wykonanie zaskarżonej decyzji naraziłoby skarżących na niepowetowaną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 , ze zm.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji reguluje art. 61 § 3 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 5 tej ustawy postanowienie to sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z konstrukcji normy prawnej zawartej w art. 63 § 3 omawianej ustawy wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2008r. sygn. akt II OZ 404/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z uwagi jednak na to, że analiza wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie pozwala na skonkretyzowanie jakiejkolwiek okoliczności przemawiającej za udzieleniem wnioskodawcom ochrony tymczasowej, stwierdzić należało, że skarżący nie uprawdopodobnili w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, co zobowiązywało Sąd do wydania skarżonego rozstrzygnięcia. Wskazano wprawdzie, pewne fakty, że uiszczenie opłaty może nastąpić kosztem skarżących, jednakże nie przedstawiono żadnych dowodów potwierdzających taki stan rzeczy. Z tych przyczyn wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy za niezasadny. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.