II SA/Gd 204/16

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. S. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – radcy prawnemu A. S. B. kwotę 221,40 zł brutto /słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy/ tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 30 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. W. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego A. S. B., o czym został on powiadomiony w dniu 13 marca 2017 r. (dowód: informacja OIRP z dnia 13 marca 2017 r. nadesłana do sądu, k. 297, t. II). Wyznaczony pełnomocnik w dniu 16 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) wystąpił o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, a następnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o przyznanie kosztów z tego tytułu według norm przepisanych podwyższonych o VAT, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. WSA w Gdańsku przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 1726/17 oddalił skargę kasacyjną. W piśmie z dnia 16 maja 2018 r. wyznaczony pełnomocnik podtrzymał wniosek zawarty w skardze kasacyjnej o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony pełnomocnik (radca prawny), otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715, dalej jako: rozporządzenie). W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Wniesiona przez skarżącego skarga dotyczy sprawy z zakresu budownictwa. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 240 zł. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wyznaczonemu radcy prawnemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje 75% opłaty maksymalnej określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia. W związku z powyższym, za dokonaną czynność należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł (w tym 41,40 zł tytułem VAT). Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.