II SA/Gd 205/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Miasta z dnia 19 grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić dopuszczenia S. W. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Prokurator Okręgowy wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 19 grudnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obejmującego obszar działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami: [...] w obrębie [...] między ulicami [...] w B., domagając się stwierdzenia jej nieważności. W piśmie z dnia 14 marca 2008 r., powołując się na treść art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), swój udział w niniejszym postępowaniu zgłosili: H. H. oraz S. W. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 31 marca 2008 r. wezwano H. H. oraz S. W. do uzupełnienia zgłoszenia udziału w niniejszej sprawie poprzez podanie, jaki wpływ ma toczące się postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności wyżej wymienionej uchwały Rady Miasta na interes prawny zgłaszających oraz w jaki sposób i na czym polega naruszenie tego interesu. W szczególności należało podać, czy na terenach objętych planem położone są nieruchomości, będące własnością zgłaszających udział, wskazać numery ewidencyjne tych nieruchomości, sprecyzować ich położenie w odniesieniu do postanowień planu – w terminie 10 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie. Powyższe zobowiązanie S. W. otrzymał w dniu 7 kwietnia 2008 r., a termin do jego wykonania bezskutecznie upłynął w dniu 17 kwietnia 2008 r., wobec braku jakiegokolwiek ustosunkowania się do jego treści. Zgodnie z treścią art. 33 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie. W doktrynie przyjmuje się, że cytowany przepis może znaleźć sytuacjach, gdy przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest akt lub czynność podjęta poza postępowaniem administracyjnym, a przede wszystkim przepis prawa miejscowego lub uchwała organu jednostki samorządy terytorialnego. W postępowaniach dotyczących tych form działania administracji status uczestnika postępowania można uzyskać wyłącznie według reguł opisanych w cytowanej normie, a więc po wykazaniu, że wynik postępowania dotyczy interesu prawnego podmiotu, które chce w nim wziąć udział na prawach strony. Redakcja przepisu wskazuje nadto na to, że użyte w nim określenie "tego postępowania" odnosi się do postępowania sądowoadministracyjnego, w którym ma być dokonana kontrola legalności wydanego uprzednio aktu lub dokonanej czynności (bezczynności). Uczestnikiem postępowania na mocy art. 33 § 2 cytowanej ustawy może zatem stać się podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału. Tylko wówczas bowiem wynik postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć interesu prawnego tego podmiotu. Przepis ten ma również zastosowanie wówczas, gdy nie toczyło się uprzednio żadne postępowanie, w którym miałby brać udział podmiot ubiegający się o przyznanie mu statusu uczestnika, jednak i on obowiązany jest wykazać, że wynik postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy jego interesu prawnego. W niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej S. W., nie odniósł się do zobowiązania sądu z dnia 31 marca 2008 r., w szczególności nie wskazał w jaki sposób i na czym polega naruszenie jego interesu prawnego w toczącym się postępowaniu, a zatem - nie wykazał przesłanki z art. 33 § 2 cytowanej ustawy. W tej sytuacji, na mocy art. 33 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.