II SA/Gd 207/17
PostanowienieWSA w Gdańsku2017-08-03
Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, utrzymujący się z dochodu z gospodarstwa rolnego w wysokości 300 zł miesięcznie i posiadający majątek objęty wspólnością małżeńską, w stosunku do którego toczy się sprawa o podział majątku, może zostać przyznany status strony korzystającej z prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wnioskodawcy przyznano prawo pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, ponieważ jego sytuacja materialna, w tym niski dochód z gospodarstwa rolnego oraz brak możliwości dysponowania majątkiem objętym wspólnością małżeńską i toczącą się sprawą o podział majątku, uzasadnia zastosowanie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Oznacza to, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
M. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na miesięczny dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 300 zł. Podniósł również, że posiada nieruchomości objęte wspólnością małżeńską, w stosunku do których toczy się sprawa o podział majątku, co uniemożliwia mu dysponowanie tymi składnikami majątku. Starszy referendarz sądowy uznał, że sytuacja finansowa wnioskodawcy uzasadnia przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Wnioskiem z 4 maja 2017 r. M. M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że utrzymuje się z dochodu z gospodarstwa rolnego w wysokości 300 zł miesięcznie. Wskazał, że posiada mieszkanie o pow. 72 m2 w G., 1 ha gruntów w G. przy ul. Ł., 1 ha gruntów w S.. Nieruchomości te stanowią jednak przedmiot ustawowej wspólności małżeńskiej, toczy się sprawa o podział majątku i wnioskodawca nie może dysponować tymi nieruchomościami.
Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje:
Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu sądowym zasady ponoszenia przez strony tego postępowania kosztów związanych z ich w nim udziałem, wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.". Wskazany charakter prawa pomocy nakazuje przesłanki jego przyznania interpretować w sposób ścisły. Dodatkowo ustawodawca przewidział, że to ubiegający się o wsparcie z publicznych środków obowiązany jest do wykazania, że jego sytuacja rodzinna i materialno-bytowa uzasadnia zastosowanie w jego wypadku odstępstwa od wymienionej wyżej zasady z art. 199 P.p.s.a. Wynika to z brzmienia art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a. ustanawiających warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz częściowym. Udzielenie prawa pomocy w najszerszym zakresie dopuszczalne jest w sytuacji niemożności poniesienia przez stronę jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast częściowe prawo pomocy wchodzi w grę w razie, gdy strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie ocenie podlega czy M. M. znajduje się w sytuacji, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów zainicjowanego przez siebie postępowania.
Analizując przedstawione przez skarżącego dokumenty dotyczące jego sytuacji finansowej uznał referendarz, że w chwili obecnej skarżący nie dysponuje środkami, które mógłby przeznaczyć na uiszczenie kosztów sądowych.
Z podanych względów referendarz orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło