II SA/Gd 2076/01

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nowakowski, Sędziowie NSA Janina Guść (spr.), Jacek Hyla, Protokolant Karolina Wielgosz-Rogocz, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2004 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 maja 2001 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia uprawnień wdowy po kombatancie 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz H. W. 10 (dziesięć) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Gd 2076/01 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 maja 2001 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art 134 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 § 1 i 2 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do złożenia przez H. W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia uprawnień wdowy po kombatancie, zakończonej decyzją z dnia 23 maja 2000 r. Nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że H. W. otrzymała decyzję z dnia 23 maja 2000 r. o pozbawieniu jej uprawnień wdowy po kombatancie w dniu 26 maja 2000 r., zaś wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy sporządziła w dniu 12 lutego 2001 r. Art.129 § 2 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a. stanowi, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy składa się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. H. W. uchybiła zatem terminowi do złożenia wniosku. H. W. wniosła skargę na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że nie dotrzymała terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy bez swojej winy, z przyczyn obiektywnych spowodowanych jej poważną chorobą, uniemożliwiającą opuszczanie domu. Odpowiadając na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł ojej oddalenie, podnosząc argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wskazując dodatkowo, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawę zaskarżonego postanowienia stanowiły art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 129 § 1 i 2 k.p.a., zgodnie z którymi, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji. W przypadku uchybienia terminu do złożenia takiego wniosku, zgodnie z art. 134 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a. organ administracji stwierdza uchybienie terminu w drodze postanowienia. H. W. niewątpliwie uchybiła terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czego w skardze nie kwestionowała. Skarżąca powołała się natomiast na okoliczności związane z przyczyną uchybienia terminu. Wbrew twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę, skarżąca wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia tego wniosku, uzasadniając uchybienie terminu krytycznym stanem zdrowia i zanikami pamięci. Przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej. Art. 58 § 1 i 2 k.p.a., stanowi, iż w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy; prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu jednocześnie dopełniając czynności, dla której określony był termin. W przypadku złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu, organ administracji- obowiązany jest rozpoznać zgłoszony wniosek, a postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być wydane przed ostatecznym rozstrzygnięciem wniosku o przywrócenie terminu. Od rozstrzygnięcia tego zależy bowiem czy czynność została dokonana w terminie, który to termin został stronie przywrócony, czy też po jego upływie - w przypadku nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu przed rozpatrzeniem prośby o przywrócenie terminu jest niezgodne z prawem, (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1999 r. sygn. akt SA/Sz 306/98 cyt. za B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz., Wydawnictwo C.H. Beck 2003, str. 578) Wniosek o przywrócenie terminu złożony przez skarżącą nie został przez organ administracji rozpoznany. W toku postępowania doszło zatem do naruszenia przepisów postępowania - art. 58 k.p.a. i art. 134 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie. W związku z uwzględnieniem skargi, Sąd na podstawie art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądził na rzecz skarżącej od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych kwotę 10 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania - uiszczonego w sprawie wpisu sądowego. Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 152 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem obligatoryjne jedynie w przypadku, gdy zaskarżona decyzja nadaje się z istoty swej do wykonania. Ponieważ zaskarżona i uchylona decyzja dotyczyła stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i nie podlegała wykonaniu, orzekanie o możliwości jej wykonania było bezprzedmiotowe.