II SA/Gd 208/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wnioskiem z 14 kwietnia 2016 r. D. L. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że jego dochód netto wynosi 1750 zł a stałe miesięczne wydatki stanowi opłata za wynajem mieszkania 650 zł, koszt dojazdu do pracy 150 zł, opłaty za prąd i gaz to 50 zł, opłata za telefon 50 zł, składka na leczenie 30 zł. Pozostaje mu kwota 820 zł na zaspokojenie potrzeb życiowych. W związku z uznaniem, że powyższe dane nie są wystarczające do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku strony wezwano ją do ich uzupełnienia. W nadesłanej odpowiedzi wnioskodawca nadesłał wyciągi z 2 posiadanych rachunków bankowych, umowę najmu lokalu, gdzie czynsz został określony na kwotę 1288 zł, zaświadczenie od pracodawcy o otrzymywaniu wynagrodzenia netto w kwocie 1749,47 zł. Oświadczył, że podatek od posiadanej nieruchomości w Karwieńskich Błotach opłacają dziadkowie oraz, że nie posiada pojazdów mechanicznych. Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu sądowym zasady ponoszenia przez strony tego postępowania kosztów związanych z ich w nim udziałem, wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.". Wskazany charakter prawa pomocy nakazuje przesłanki jego przyznania interpretować w sposób ścisły. Dodatkowo ustawodawca przewidział, że to ubiegający się o wsparcie z publicznych środków obowiązany jest do wykazania, że jego sytuacja rodzinna i materialno-bytowa uzasadnia zastosowanie w jego wypadku odstępstwa od wymienionej wyżej zasady z art. 199 P.p.s.a. Wynika to z brzmienia art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a. ustanawiających warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz częściowym. Udzielenie prawa pomocy w najszerszym zakresie dopuszczalne jest w sytuacji niemożności poniesienia przez stronę jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast częściowe prawo pomocy wchodzi w grę w razie, gdy strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie ocenie podlega czy D. L. znajduje się w sytuacji, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów zainicjowanego przez siebie postępowania. Podkreślić należy, że skarżący otrzymał w darowiźnie nieruchomość, której wartość obie strony umowy darowizny określiły na kwotę 10000 zł. Należy także zaznaczyć, że wysokość wpisu od złożonej w niniejszej sprawie skargi jest najniższa z przewidzianych obowiązującym w postępowaniu sądowym rozporządzeniem i wynosi 100 zł. Analizując przedstawione przez skarżącego dokumenty dotyczące jego sytuacji finansowej uznał referendarz, że w chwili obecnej skarżący nie dysponuje środkami, które mógłby przeznaczyć na uiszczenie opłaty od skargi stąd referendarz uznał za zasadne zwolnienie skarżącego z obowiązku uiszczenia tej opłaty. Jednak musi mieć skarżący na uwadze, że skoro zdecydował się prowadzić sprawę przed sądem administracyjnym to winien zgromadzić środki na ten cel. Kolejne potencjalne opłaty to w sytuacji nieuwzględnienia skargi 100 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia i wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Z podanych względów referendarz orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.