II SA/Gd 211/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G.-M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego oraz obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. H. G.-M. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 lutego 2018 r. w sprawie nałożenia na skarżącą obowiązku wykonania określonych robót budowlanych oraz obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sporządzenie projektu zamiennego i wykonanie nakazanych robót, wedle uzasadnienia wniosku, narazi skarżącą oraz całą jej rodzinę na znaczny uszczerbek finansowy. Dom, którego dotyczy zaskarżona decyzja stanowi główne źródło utrzymania dla całej rodziny - przyjmowani są w nim turyści przez cały rok z małymi tylko przerwami. Nakazane w zaskarżonej decyzji roboty budowlane uniemożliwiają otrzymywanie dochodu - zwłaszcza w sezonie (termin wykonania decyzji do 28.09.2018 r.). Termin ten skutecznie zablokuje możliwość wynajmu w związku z remontem, tym bardziej, że goście przyjeżdżają wypocząć ze względu na ciszę i spokój w tej części K. Niektórzy goście zachwycają się architekturą domu — wadliwie nakazane prace budowlane bezpowrotnie zeszpecą ten dom (zamurowanie okien, domurowanie ściany) i spowodują odpływ gości, co wiąże skarżącą z trudnymi do odwrócenia skutkami. Podkreśliła skarżąca, że koszt projektu, materiałów i robocizny przekracza możliwości finansowe rodziny z uwagi na inne zobowiązanie (spłata bardzo wysokiego kredytu w CHF). Oznacza to brak pieniędzy na życie, pokrycie kosztów domu, kredytowanego mieszkania wraz z opłatami oraz utrzymanie 15-letniej córki. Praca męża skarżącej nie przynosi znaczących środków finansowych dla rodziny (zawód muzyka). Narażenie głównego źródła dochodów całej rodziny oznacza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Takim aktem niewątpliwie jest decyzja organu I instancji, o której wstrzymanie wnosi strona skarżąca. Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję pierwszej instancji, zaznaczyć należy, że to ona będzie podlegała wykonalności. Sąd oceniając wniosek skarżącej stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Sąd przyjął bowiem, że wstrzymanie wykonalności decyzji następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1837/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem skarżąca we wniosku nie podała żadnych przekonujących argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie mogły przemawiać za uwzględnieniem wniosku zarzuty, że na skutek wykonania decyzji dojdzie do poniesienia przez skarżącą wydatków na nakazane roboty budowlane i wykonanie projektu budowlanego zamiennego. Dokonanie wydatkowania środków finansowych rzadko ma charakter nieodwracalny i w niniejszej sprawie skarżąca – w razie uwzględnienia skargi – będzie mogła domagać się naprawienia ewentualnej szkody na zasadach ogólnych. Tym bardziej, że we wniosku nie wykazano, jakie konkretnie szkody może ponieść skarżąca na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, która utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do wskazania omówionych już okoliczności. Nie uzasadniono też, że realizacja nakazanych skarżącej robót budowlanych może być takim trudnym do odwrócenia skutkiem, przed którego wystąpieniem należy ochronić stronę wnioskującą wstrzymując wykonanie decyzji. Nie można też pominąć, że organ nałożył na skarżącą obowiązki określone zaskarżoną decyzją w związku ze stwierdzeniem niespełniania wymogów technicznych wybudowanego budynku, a przede wszystkim przepisów przeciwpożarowych, co szczególnie należy mieć na uwadze w sytuacji, gdy skarżąca prowadzi wynajem pokoi dla turystów. Zapewnienie bezpieczeństwa turystom powinno być w danej sytuacji priorytetem przed kondycją ekonomiczną skarżącej. W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że strona wnioskująca nie podała okoliczności uprawdopodabniających konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, która utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji nakazującą wykonanie określonych robót budowlanych i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.