II SA/Gd 215/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia odmówić przyznania I. L. prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. I. L. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Małżonkowie utrzymują się z emerytur w wysokości łącznej 2790 zł miesięcznie. Oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawczyni wskazuje, że oprócz mieszkania o powierzchni 80 m2, nie posiada ona żadnego majątku, nieruchomości, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro oraz jakichkolwiek zasobów pieniężnych, w tym oszczędności i papierów wartościowych. W związku z powziętymi wątpliwościami, co do sytuacji majątkowej skarżącej Sąd, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pismem z dnia 31 marca 2008 r. wezwał ją do przedłożenia – w terminie czternastu dni od dnia doręczenia wezwania – następujących dokumentów źródłowych: wyciągów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię i jej męża rachunków i lokat bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownych oświadczeń w tym przedmiocie, dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych przez wnioskodawczynię miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania (opłata za czynsz, wodę, energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, wywóz nieczystości itp.), oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na wnioskodawczynię lub jej męża pojazdów mechanicznych (podania ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości). Pomimo upływu wyznaczonego terminu sądowego, do dnia wydania niniejszego orzeczenia wnioskodawczyni nie przedłożyła jakichkolwiek żądanych dokumentów, nie wnioskowała też o przedłużenie terminu do ich doręczenia. Stosownie do treści art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy). Stosownie natomiast do przepisu art. 246 § 3 tejże ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. Ze złożonego oświadczenia wynika, iż dochody gospodarstwa domowego wnioskodawczyni kształtują się na poziomie około 2 700 zł miesięcznie (netto). Wnioskodawczyni nie ma nikogo na utrzymaniu oraz dysponuje majątkiem w postaci mieszkania o powierzchni 80 m2. W tej sytuacji, uwzględniając też okoliczność, iż skarżąca nie wykonała zobowiązania Sądu, które zmierzało do wyjaśnienia wątpliwości dotyczących jej sytuacji majątkowej, Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Zaoferowane dane nie pozwalają bowiem na przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny, a tym bardziej – że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.