II SA/Gd 2169/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mariola Jaroszewska asesor WSA Krzysztof Retyk Protokolant Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego z dnia 29 lipca 2002 r. sygn. akt [...] w przedmiocie renty socjalnej 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 13 lutego 2002 r. Nr [...], 2/ orzeka, iż wymienione w punkcie pierwszym wyroku decyzje nie mogą być wykonane. Decyzją z dnia 4 grudnia 1998 r. przyznano skarżącemu J. D. rentę socjalną w wysokości 318 zł miesięcznie a decyzją z dnia 12 lutego 1999 r. składkę na ubezpieczenie zdrowotne. Decyzja o przyznaniu renty socjalnej była następnie zmieniana w wyniku czego podwyższano jej wysokość kolejno do 348 zł, 364 zł i 406 zł. Decyzją z dnia 21 stycznia 2002 r. wysokość renty socjalnej skarżącego obniżono od dnia 1 stycznia 2002 r. do kwoty 275,76 zł, gdyż skarżący oprócz renty socjalnej otrzymywał rentę rodzinną w wysokości 536,24 zł. Decyzją z dnia 13 lutego 2002 r., powołując się m.in. na art. 27a ust. 5 i art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, uchylono z dniem 1 stycznia 2002 r. decyzję z dnia 4 grudnia 1998 r. o przyznaniu skarżącemu renty socjalnej i decyzję z dnia 12 lutego 1999 r. o składce na ubezpieczenie zdrowotne. Uzasadniając rozstrzygnięcie stwierdzono, że skarżący stracił prawo do renty rodzinnej, gdyż w styczniu 2002 r. osiągnął dochód netto w wysokości 405,98 zł, który przekroczył kwotę otrzymywanej przez niego renty socjalnej, czyli 275,76 zł. Rozpoznając odwołanie skarżącego od decyzji z dnia 13 lutego 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 29 lipca 2002 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy przyjął, że wysokość renty socjalnej, o której mowa w art. 27a ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, to co do zasady kwota 406 zł, o której mowa w art. 27a ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, jednakże w sytuacji, gdy wysokość renty socjalnej zostaje obniżona na skutek zbiegu z rentą rodzinną na podstawie art. 27a ust. 4a tej ustawy, to jest to kwota uzyskana w wyniku tego obniżenia. W skardze do sądu administracyjnego skarżący twierdził, że intencją ustawodawcy nie było zmienianie zasad wstrzymywania renty socjalnej w wyniku osiągania dodatkowego dochodu. W odpowiedzi na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniesiono o oddalenie skargi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W chwili podejmowania zaskarżonej decyzji art. 27a ust. 3 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r. nr 64, poz. 414 ze zm.) stanowił, że renta socjalna wynosi 406 zł miesięcznie, z zastrzeżeniem ust. 4a. Powołany art. 28a ust. 4a tej ustawy stanowił, że w przypadku zbiegu uprawnień do renty rodzinnej i renty socjalnej kwota renty socjalnej ulega takiemu obniżeniu, aby łączna kwota świadczeń do wypłaty nie przekraczała 200% renty socjalnej. Natomiast stanowiący podstawę decyzji podjętej w niniejszej sprawie art. 27a ust. 5 ustawy o pomocy społecznej stanowił, że osoba, której przysługuje renta socjalna, traci prawo do tego świadczenia za miesiąc, w którym osiągnęła dochód netto z tytułu pracy lub działalności gospodarczej przekraczający wysokość renty, o której mowa w ust. 3. Z powyższego wynika, iż w niniejszej sprawie istotne jest wyjaśnienie, czy w art. 27a ust. 5 mowa jest tylko o kwocie 406 zł, czy też, jak przyjęły organy administracji w niniejszej sprawie, także o niższej kwocie, którą uzyskuje się w razie zbiegu renty socjalnej z rentą rodzinną. W ocenie Sądu gramatyczna wykładnia wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, iż w art. 27a ust. 5 chodzi jedynie o kwotę 406 zł. W przepisie art. 27a ustawy o pomocy społecznej mowa jest o dwóch kwotach renty socjalnej; jedna to kwota stała 406 zł, która podlega waloryzacji zgodnie z zasadami określonymi w art. 35a tej ustawy, druga to kwota zmienna osiągana w razie zbiegu uprawnienia do renty socjalnej z uprawnieniem do renty rodzinnej. O pierwszej mowa jest w art. 27a ust. 3, o drugiej w art. 27a ust. 4a. W art. 27a ust. 5 ustawy o pomocy społecznej odesłano wyraźnie jedynie do tej, o której mowa w art. 27a ust. 3, czyli do kwoty 406 zł. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie naruszono prawo materialne (art. 27a ust. 5 ustawy o pomocy społecznej). Naruszenie to miało przy tym istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż, jak ustalono, w styczniu 2002 r. skarżący osiągnął dochód netto w wysokości 405,98 zł co sprawia, że nie stracił w tym miesiącu prawa do renty socjalnej. Z tych wszystkich względów Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wobec uwzględnienia skargi Sąd na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organy administracji wezmą pod uwagę przedstawioną wykładnię art. 27a ust. 5 ustawy o pomocy społecznej oraz treść art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. nr 135, poz. 1268 ze zm.), z którego wynika, iż w niniejszej sprawie w związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji należy stosować przepisy dotychczasowe, czyli ustawę z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, z tym, że należne na tej podstawie świadczenie można przyznać do 30 września 2003 r. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.