II SA/Gd 217/09

Dnia 15 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. Z. na decyzję Wojewody z dnia 19 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia zawiesić postępowanie. Skarżąca U. Z. wniosła skargi na decyzję Wojewody z 19 lutego 2009 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z 9 grudnia 2008 r. oraz na decyzję Wojewody z 17 marca 2008 r. Z nadesłanych przez organ administracji akt administracyjnych wynika, że decyzją z 9 grudnia 2008 r. Starosta, powołując się na art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, odmówił ustalenia skarżącej odszkodowania za zajętą pod drogę publiczną działkę nr [[...]], gdyż wniosek o ustalenie i wypłacenie odszkodowania został złożony po terminie przewidzianym w art. 73 ust. 4 powołanej ustawy. Wojewoda w decyzji z 19 lutego 2009 r. podzielił taką argumentację, wskazując przy tym na pytanie prawne, dotyczące zgodności z Konstytucją powołanego art. 73 ust. 4, skierowane do Trybunału Konstytucyjnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach i zarejestrowane w Trybunale pod sygnaturą P 33/07, wyjaśniając, że w razie uznania przez Trybunał, że przepis ten nie jest zgodny z Konstytucją, skarżąca będzie mogła wnosić o wznowienie postępowania. Z kolei decyzją z 17 marca 2008 r. Wojewoda, powołując się na art. 73 ust. 1 i 3 tej samej ustawy stwierdził, iż działka ta przeszła z dniem 1 stycznia 1999 r. na własność Gminy. Skarga na decyzję Wojewody z 17 marca 2008 r. została postanowieniem z 26 maja 2009 r. w sprawie II SA/Gd 216/09, obecnie już prawomocnym, odrzucona z uwagi na niewyczerpanie służących skarżącej w postępowaniu administracyjnym środków odwoławczych. Pismem z 26 maja 2009 r., uzupełnionym pismem z 9 czerwca 2009 r., skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie dotyczącej decyzji Wojewody z 19 lutego 2009 r. Z obu wskazanych pism oraz załączonego do ostatniego z nich postanowienia Wojewody z 5 czerwca 2009 r. o przekazaniu na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. podania skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z 17 marca 2008 r. Ministrowi Infrastruktury wynika, że podstawą zawieszenia ma być fakt, iż toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody z 17 marca 2008 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wnioskiem z 16 czerwca 2009 r. zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną w zakresie, w jakim zezwala na wygaśnięcie roszczenia o odszkodowanie przed wydaniem decyzji potwierdzającej nabycie prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego, jest niezgodny z art. 2 i art. 21 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Tym samym wnioskiem Rzecznik wniósł o połączenie rozpoznania wniosku z rozpoznaniem sprawy z pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarejestrowanego pod sygnaturą P 33/07. Wniosek Rzecznika został zarejestrowany w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą K 20/09. W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że istnieje podstawa do zawieszenia postępowania sądowego ze skargi skarżącej na decyzję Wojewody z 19 lutego 2009 r. z tym, że podstawą zawieszenia nie są fakty przytoczone przez skarżącą, lecz to, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczą się postępowania z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich i na skutek pytania Sądu administracyjnego dotyczące zgodności z Konstytucją przepisu, który był podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie i to w okolicznościach, na które zwraca się uwagę we wniosku Rzecznika, mianowicie w sytuacji, gdy decyzja potwierdzająca nabycie prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego została wydana po terminie określonym w art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (decyzja Wojewody z 17 marca 2008 r. – termin wygaśnięcia roszczenia 31 grudnia 2005 r.). Rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed Sądem administracyjnym zależy zatem od postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, gdyż ewentualne uznanie przez Trybunał, że powołany przepis jest niezgodny z Konstytucją będzie stanowił podstawę uwzględnienia skargi skarżącej na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 145a § 1 k.p.a. To zaś stanowi podstawę zawieszenia postępowania określoną w art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych wszystkich względów na podstawie powołanych przepisów zawieszono postępowanie do czasu zakończenia wskazanych postępowań, toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym.