II SA/Gd 219/13

Dnia 9 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Regionalnego Oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno - Krajoznawczego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nieważności decyzji dotyczącej wygaśnięcia prawa trwałego zarządu nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu Regionalnemu Oddziałowi Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w S. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. Skarżący A w S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 grudnia 2012 r., nr [...], którą to decyzją zostało umorzone postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia 4 kwietnia 2012 r. orzekającej o wygaśnięciu prawa trwałego zarządu nieruchomości zabudowanej budynkiem hotelowym, położonej w G., oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...]. W zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie, że przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, że na decyzję wydaną w trybie stwierdzenia nieważności decyzji przysługuje, zgodnie z wyrażoną w art. 15 k.p.a. zasadą dwuinstancyjności, odwołanie, a nie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, bowiem decyzja umarzająca wszczęte przed organem wyższego stopnia postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. W przedmiotowej sprawie z uwagi na wydanie decyzji przez organ wyższego stopnia w pierwszej instancji stronie służy środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 k.p.a., nie zaś skarga do sadu administracyjnego. Strona skarżąca, na skutek nieprawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, nie wyczerpał środków zaskarżenia, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 52 § 1 ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy wniesienie skargi z pominięciem przedstawionego trybu postępowania narusza powołany przepis art. 52 § 1 w zw. z art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę działając na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Należy także wyjaśnić stronie skarżącej, że ze względu na błędne pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji ma ona możliwość złożenia wniosku (w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia niniejszego postanowienia) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, przy czym równocześnie należy dopełnić tej czynności czyli złożyć odwołanie (por. art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 2 k.p.a.). Odnośnie zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi Sąd orzekł, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.