II SA/Gd 224/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewody z dnia 24 stycznia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 lutego 2008 r. K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 24 stycznia 2008 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 26 listopada 2007 r., odmawiającą ustalenia na wniosek Z. M. odszkodowania za działki nr [...], nr [...], nr [...] położone w C., wydzielone pod drogę C.-S., które na mocy ostatecznej decyzji Wójta Gminy z dnia 11 stycznia 1994 r. przeszły na własność Skarbu Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Powyższy przepis nawiązuje do przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego. Przez przesłanki te rozumie się określone w ustawie warunki prawidłowego zaskarżania, dotyczące zarówno przedmiotu skargi, jej formy, jak i treści, którą powinna zawierać, przy zachowaniu których może nastąpić kontrola zgodności z prawem zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd administracyjny (por. Tadeusz Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 273). W myśl art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a także prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności. Należy przyjąć, iż aby skutecznie wnieść skargę, skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku miedzy sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga bowiem może dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjno - prawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi. Po stronie skarżącego powstaje wtedy uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu prawnego lub czynności organu administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. W ocenie Sądu, w tej konkretnie sprawie K. M. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji dotyczącej odmowy ustalenia odszkodowania na rzecz Z.M. W przedmiotowym postępowaniu decyzje obu instancji skierowane zostały do Z. M., organy rozstrzygały bowiem na jego wniosek o jego uprawnieniu bądź o braku tegoż uprawnienia. Była to zatem "własna sprawa administracyjna" Z. M. i tylko on miał uprawnienie do wniesienia skargi jako podmiot posiadający interes prawny zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a.. Na marginesie wyjaśnić należy, że K. M. ma prawno do wystąpienia do organu z żądaniem ustalenia na jego rzecz odszkodowania za wywłaszczone działki nr [...], nr [...], nr [...] położone w C. i przeznaczone pod drogi publiczne. Będzie to jednak odrębne postępowanie, w którym właściwy organ będzie orzekał odrębnie o jego uprawnieniu bądź o braku takiegoż uprawnienia. W konsekwencji przedstawionych rozważań Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że K. M. nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.