II SA/Gd 2244/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Sędziowie NSA Andrzej Przybielski (spr.) WSA Janina Guść Protokolant: Barbara Kroczak po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 29 maja 2001 r. Nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dnia 31 stycznia 2001 r., Nr [...] i zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego P. K. 10 zł. (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. IISA/Gd 2244/01 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 31 stycznia 2001r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedn. Dz.U. z 1997 r., Nr 142. poz. 950 ze zm. ) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku P. K. o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu określonego w art. 4 ust. 1 pkt 3 lit b ustawy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 22 ust. 3 cyt. ustawy o kombatantach (....) wnioski o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułów określonych w art. 1 -4, z zastrzeżeniem ust. 4 mogły być kierowane, w trybie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 grudnia 1998r. dla osób zamieszkałych na stale w Polsce, a do dnia 31 grudnia 1999r. dla osób zamieszkałych poza granicami Polski. Skarżący zamieszkały w kraju złożył wniosek po upływie tego terminu prawa materialnego. Uchybienie to powoduje bezskuteczność czynności strony o wszczęcie postępowania administracyjnego, co uzasadniało rozstrzygnięcie sprawy na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. W wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy P. K., kwestionując zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, powoływał się również na to, że jego wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich został rozpatrzony ze znacznym opóźnieniem, tj. po upływie 7 miesięcy od dnia jego złożenia. Nie uwzględniając argumentów odwołania Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w dniu 29 maja 2001 r. podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy rozstrzygnięcia. Organ wskazał w szczególności, że P. K. nie przedstawił dowodu potwierdzającego, że jego wniosek został złożony w ustawowym terminie, tj. do dnia 31 grudnia 1998r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. K. poza przedstawieniem stanu faktycznego sprawy, ponowił zarzuty odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie będąc związany granicami skargi (porównaj art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zważył co następuje: Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2003 r.. sygn. akt SK 4/02 - Dz.U. z 2003r., Nr 72. poz. 658. Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r., Nr 142. poz. 950 ze zm.) z an. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten straci! moc z dniem 29 kwietnia 2003r. Stosownie do art. 145 a § 1 k.p.a. można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. W sytuacji takiej skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (por. § 1 art. 145 a k.p.a.).Dotyczy to wniosku o wznowienie postępowania wniesionego do urzędu. Termin ten nie dotyczy Sądu. Przesłankami wznowienia na podstawie art. 145a k.p.a. są zatem: po pierwsze rozstrzygnięcie sprawy decyzją ostateczną, a po drugie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie której została wydana decyzja. W sprawie niniejszej zaskarżona ostateczna decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, wydana została na podstawie przepisów, o których niezgodności z Konstytucją orzekł Trybunał. W dalszym postępowaniu w niniejszej sprawie organ administracji będzie zobowiązany do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o przyznanie mu uprawnień kombatanckich z tytułu określonego we wniosku. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit b w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270) i w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1271) orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271). Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153 poz. 1270), określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem zdaniem Sądu obligatoryjne tylko w takim przypadku. gdy zaskarżona do sadu administracyjnego decyzja nadaje się ze swej istoty do wykonania oraz gdy przepis szczególny nie wyklucza jej wykonalności z mocy samego prawa do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi przez sąd. Skoro zatem zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania uprawnień Kombatanckich nie nadaje się w żadnej mierze do wykonania, to całkowicie bezprzedmiotowe było orzekanie o możliwości wykonania decyzji w trybie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.