II SA/Gd 225/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P., Z. K., J. W., J. N., Z. P., B. B., D.G., K. D., W. G., J. K., B. R., E. P. R. S., W. P., M.S., S. J., M. B., K. B., T. D., J. M., R. P., Z. P., I. M., E. Z., R.M., D. Z., R. B., K. S., T. S., H. O., U. L., S. S., B. S., P. S., J. K., W. K., I. G., H.Z., L. O., E. G., M. Ch., M. L., M. Z., K. J., J.W., M. E., A. P., A. P., A.P., A.P., W. R., B. P., J. Z., B. Z., M. Z., W. N., R. R., W. Sz., E. Ch., A. G., E. O., J. G., M. W., L. Ł., D. K., R. M., H.K. na postanowienie Wojewody z dnia 20 litego 2009r. Nr [...] w przedmiocie nieuznania za stronę postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić M. S., J.N., L. O., S.J., H. K. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wymienieni wyżej skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewody z dnia 20 litego 2009r. Nr [...] w przedmiocie nieuznania za stronę postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2009r. Sąd odrzucił skargę skarżących na skutek nieusunięci w terminie braków formalnych skargi. M. S., J. N., L. O., S. J. oraz H. K. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu swoich wniosków skarżący wskazali, iż błędnie, bez ich winy, zinterpretowali wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wraz z wnioskami skarżący załączyli dwa odpisy skargi poświadczone za zgodność z oryginałem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy). Z treści art. 87 omawianej ustawy wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Stosownie do przytoczonej wyżej regulacji przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1. zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, 2. uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3. dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Badając złożone wnioski w świetle okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący spełnili dwie ze wskazanych powyżej przesłanek: wniosek o przywrócenie terminu złożyli w ciągu siedmiu dni, które liczyć należy od dnia doręczenia im postanowienia o odrzuceniu skargi (doręczonego skarżącym w dniu 13 lipca 2009r.) oraz wraz z wnioskiem złożyli odpisy skargi potwierdzone za zgodność z oryginałem. Przechodząc do oceny zasadności wniosku Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu. Rozstrzygając wniosek o przywrócenie terminu zważyć należy, że uprawdopodobnienie nie wymaga zachowania przepisów o postępowaniu dowodowym, z reguły nie może ono jednak ograniczać się do samych twierdzeń strony. Twierdzenia te stanowią jedynie uzasadnienie wniosku, które polega na przytoczeniu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wymóg uprawdopodobnienia tych okoliczności oznacza obowiązek ich wykazania, w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. W przeciwnym razie, gdyby uprawdopodobnienie miało ograniczać się do przytoczenia okoliczności stanowiących podstawę wniosku, wprowadzony przez ustawodawcę wymóg uprawdopodobnienia wskazanych okoliczności należałoby uznać za zbędny. Powołane we wniosku okoliczności błędnego zrozumienia wezwania Przewodniczącego do usunięcia braków formalnych skargi nie uprawdopodobniają zdaniem Sądu braku winy w uchybieniu terminu. Sąd podkreśla, że wymienieni wyżej skarżący nie odwołują się do niezrozumienia wezwania do usunięcia braków, lecz do dowolnej i niczym nieuzasadnionej jego interpretacji. Tymczasem treść wezwania była jasna i zrozumiała, a pojęcie "odpisu" mimo, iż używane w terminologii prawniczej nie jest pojęciem nieznanym i niefunkcjonującym w życiu codziennym oraz w języku potocznym, tym samym nie wymaga znajomości prawa (por. hasło "odpis" Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN SA jako: kopia lub przepisany tekst oryginalnego dokumentu). Ponieważ opisane okoliczności wskazują na zawinienie skarżących w uchybieniu terminu, co uniemożliwia jego przywrócenie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 86 § 1 w związku z art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.