II SA/Gd 226/06

WyrokWSA w Gdańsku2007-01-25

Skład orzekający: Krzysztof Ziółkowski, Wanda Antończyk, Mariola Jaroszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę jest zgodna z prawem, jeśli inwestor nie usunął stwierdzonych przez organ braków i nieprawidłowości w projekcie budowlanym i innych wymaganych dokumentach?
Ratio decidendi
Decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę jest zgodna z prawem, gdy inwestor nie usunął stwierdzonych przez organ braków i nieprawidłowości w projekcie budowlanym i innych wymaganych dokumentach, pomimo wydania postanowienia wstrzymującego roboty budowlane i wyznaczającego termin na ich usunięcie. Sąd administracyjny kontroluje legalność decyzji, a nie jej słuszność czy aspekty ekonomiczne.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał A. Sp. z o.o. rozbiórkę hali produkcyjno-magazynowej wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę. Po wstrzymaniu robót i wyznaczeniu terminu na przedłożenie dokumentów, organ stwierdził braki w projekcie budowlanym i innych dokumentach, wzywając do ich usunięcia. Po bezskutecznym upływie terminu wydano decyzję nakazującą rozbiórkę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy. A. Sp. z o.o. wniosła skargę do WSA, zarzucając opieszałość urzędników i grożące bankructwo.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Referent Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. II SA/Gd 226/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 9 grudnia 2005r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art.104 kpa oraz art.48 ust.1 w zw. z art. 49 ust. 3 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakazał A. Spółce z o.o. wykonać rozbiórkę hali produkcyjno-magazynowej, wybudowanej na działce nr [...] w B., gm. W., bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu 25 stycznia 2005r. przeprowadził kontrolę obiektów budowlanych położonych na działkach nr [...], [...] i [...] w B., gm. W., w wyniku której ustalono, że na przedmiotowych nieruchomościach znajdują się m.in.: stalowa hala produkcyjno-magazynowa usytuowana w południowej części działki nr [...], budynek produkcyjno-biurowy zlokalizowany swoją większą częścią na działce nr [...] oraz mniejszymi częściami na działkach nr [...] i [...]. Organ I instancji wskazał, że A. Spółka z o.o. w B. przedstawiła decyzję Wójta Gminy z dnia 2 lutego 1999r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę – adaptację z rozbudową istniejących obiektów na zakład produkcji drzewnej na działkach nr [...], [...] i [...] w B. Jeżeli chodzi o halę produkcyjno-magazynową zlokalizowaną na działce nr [...] w B., to została ona zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę. Mając na uwadze powyższe organ I instancji postanowieniem z dnia 7 marca 2005r., nr [...], wydanym w sprawie Nr [...] nakazał A. Spółce z o.o. , na podstawie art. 123 k.p.a. oraz art. 48 ust.2 i 3 i art. 81 ust. 1 prawa budowlanego, wstrzymać prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie przedmiotowej hali produkcyjno-magazynowej oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 31 maja 2005r. określonych dokumentów, tj. zaświadczenia Wójta Gminy o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o wpisie, w drodze decyzji, autora projektu do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Po rozpatrzeniu złożonej przez A. Spółkę z o.o. dokumentacji organ I instancji stwierdził, że posiada ona braki i nieprawidłowości, dlatego postanowieniem z dnia 25 października 2005r., Nr [...] wezwał Spółkę do usunięcia, w terminie do dnia 30 listopada 2005r., określonych szczegółowo nieprawidłowości w projekcie budowlanym przedmiotowej hali produkcyjno-magazynowej oraz do przedłożenia, w terminie do dnia 30 listopada 2005r., wypełnionego na właściwym druku oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponieważ A. Spółka z o.o. nie przedłożyła w zakreślonym terminie wymaganych dokumentów organ nakazał rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W odwołaniu od powyższej decyzji A. Spółka z o.o. zwróciła się do organu II instancji o ponowne, wnikliwe rozpatrzenie prośby o zaniechanie rozbiórki przedmiotowej hali produkcyjno-magazynowej. Odwołująca się Spółka wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą, która jest miejscem pracy dla [...] osób z terenu gmin: W., K., P., S. Decyzją z dnia 15 lutego 2006r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 48 ust. 1 w zw. z art. 49 ust. 3, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, nie znajdując podstaw do jej zmiany lub uchylenia. W ocenie organu II instancji w stanie faktyczno-prawnym sprawy organ I instancji właściwie zastosował tryb legalizacyjny, określony w przepisach art. 48 w/w ustawy – Prawo budowlane, a nakaz rozbiórki ze względu na niewykonanie określonych obowiązków jest merytorycznie uzasadniony. Organ II instancji wskazał, że argumenty zawarte w odwołaniu dotyczące zatrudnienia nie mogły wpłynąć na sposób rozpatrzenia sprawy przez organ nadzoru budowlanego. W skardze na powyższą decyzję A. Spółka z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wskazując, iż potwierdza ona opieszałość urzędników instytucji, które doprowadziły skarżącą Spółkę do sytuacji, w której traci swoje miejsce pracy [...] osób oraz bankructwo Spółki. Wskazała, że wystąpiła o pozwolenie na budowę obiektu, ale nie miała wpływu na opieszałą pracę przy ustalaniu planu zagospodarowania terenu, który musiała opłacić sama oraz na tak długi tryb odwoławczy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, wskazując na stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł ponadto, że w skardze ponowione zostały argumenty podnoszone w odwołaniu, do których organ odwoławczy odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zaś zarzuty związane z uzyskaniem pozwolenia na budowę hali nie dotyczą zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję: Zgodnie z art. 1 § 2 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja administracyjna jest zgodna z prawem. Z aktualnie obowiązującego art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm. – dalej jako: ustawa – Prawo budowlane) wynika obowiązek nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Przepis ten ma zastosowanie dopiero wówczas, gdy po dokonaniu przez właściwy organ nadzoru budowlanego czynności określonych w art. 48 ust. 2 i 3 ustawy – Prawo budowlane, nie wystąpią przesłanki legalizacji samowoli budowlanej. Zgodnie z art. 48 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo b) ustaleniami ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. W myśl art. 48 ust 3 cytowanej ustawy – Prawo budowlane w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2. Z akt administracyjnych wynika, że organ I instancji, w zgodzie z art. 48 ust. 2 i 3 ustawy – Prawo budowlane, postanowieniem z dnia 7 marca 2005r. nr [...] wydanym w sprawie Nr [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie przedmiotowej hali produkcyjno-magazynowej oraz nakazał skarżącej Spółce przedstawienie wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie, a to: - zaświadczenia o jakim mowa w ust.3 pkt 1 tego przepisu, - czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o wpisie autora projektu do centralnego rejestru prowadzonego przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego osób posiadających uprawnienia budowlane, - oświadczenia o posiadanym prawie do dysonowania nieruchomością na cele budowlane. Organ I instancji po zbadaniu złożonych przez skarżącą Spółkę dokumentów przeprowadził ich kontrolę w zakresie wskazanym w art. 49 prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ, przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, bada: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, oraz, w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Organ badając przedłożoną dokumentację stwierdził uchybienia w zakresie wskazanym w ust. 1 pkt 2 tego przepisu, naruszające wymogi określone w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133), które szczegółowo, wręcz drobiazgowo wskazał w uzasadnieniu. Nadto wskazał trafnie, że przedłożony projekt sporządzony został przed przystąpieniem przez inwestora do samowolnych robót budowlanych, a wymagany jest projekt oparty na aktualnym stanie zainwestowania robót budowlanych (w niniejszej sprawie dotyczy w zasadzie obiektu już wybudowanego). W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego zgodnie z przepisem art.49 ust. 3 prawa budowlanego postanowieniem nałożył na skarżącą spółkę obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, w określonym terminie (do 30 listopada 2005r.) przez: - wykonanie projektu budowlanego sporządzonego na podstawie aktualnego stanu budowy, - opracowania projektu zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133), - złożenie oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, - przedłożenie na właściwym, urzędowo określonym druku oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Konsekwencją niezastosowania się do wezwania do usunięcia wskazanych przez organ nieprawidłowości jest, zgodnie z art. 48 ust. 1 w zw. z art. 49 ust. 3 prawa budowlanego, orzeczenie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego lub jego części. Ponieważ skarżąca Spółka nie zastosowała się do obowiązku usunięcia wskazanych w w/w postanowieniu nieprawidłowości w określonym terminie organ I instancji zasadnie nakazał rozbiórkę przedmiotowej hali produkcyjno-magazynowej. Argumenty zawarte w skardze nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, albowiem nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Podnoszona w skardze okoliczność czasu trwania trybu odwoławczego od decyzji Starosty z dnia 14 maja 2004r. Nr [...] odmawiającej skarżącej Spółce zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej hali produkcyjno-magazynowej wraz z podziemną infrastrukturą techniczną i rozbudową placów na działkach nr [...], [...] i [...] w B., gm. W. nie ma wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Również okoliczność, iż w wyniku rozbiórki przedmiotowej hali produkcyjno-magazynowej, utraci zatrudnienie [...] osób, nie mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Podkreślić tu wypada, że Sąd administracyjny kontrolując legalność zaskarżonej decyzji nie może kierować się zasadami współżycia społecznego czy zasadami słuszności bądź kryteriami ekonomicznymi, lecz bada czy organ naruszył przepisy postępowania administracyjnego i czy właściwie zastosował prawo materialne. W tym zaś zakresie Sąd nie stwierdził naruszenia prawa. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Zarządzenie: 1. odnotować, 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej doręczyć stronom, 3. akta przedłożyć wraz z wpływem lub za 44 dni.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło