II SA/Gd 226/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi F. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie ustalenia kandydata na nabywcę nieruchomości postanawia przyznać radcy prawnemu A. B. od Skarbu Państwa – WSA w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) za sporządzenie i wniesienie, w ramach udzielonego skarżącemu prawa pomocy, skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gdańsku z 12 września 2012 r. Postanowieniem z 25 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, m. in. przez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego A. B., który za wykonane czynności w postępowaniu przed sądem I instancji uzyskał wynagrodzenie na mocy punktu 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 12 września 2012 r. Pełnomocnik skarżącego sporządził skargę kasacyjną od ww. wyroku oddalającego skargę. W wyroku z 4 lipca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił. W piśmie z 14 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie mu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu obejmującą sporządzenie i wniesienie kasacji od ww. wyroku sądu według norm przepisanych, oświadczając jednocześnie, że wynagrodzenie to nie zostało w żadnej części opłacone. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do brzmienia § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 – tekst jedn.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tegoż rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem, należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonane czynności w postępowaniu kasacyjnym - ze względu na to, że wyznaczony został przed sądem I instancji i za wykonane przed tym sądem czynności uzyskał już wynagrodzenie w wyroku z 12 września 2012 r. - przysługuje w wysokości 120 zł (50 % stawki), co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Z tych względów, na mocy wyżej wymienionych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.