II SA/Gd 228/15

Dnia 5 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2015 roku, nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia 5 września 2014 roku, nr [...]. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2015 roku, utrzymująca w mocy decyzję Wójta z dnia 5 września 2014 roku, nr [...], ustalającą wobec skarżącego G. B. opłatę adiacencką w wysokości 4.907,60 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości działki nr [...], obręb geodezyjny B., gmina S. W skardze skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł o wstrzymanie wykonania wyżej opisanej decyzji organu pierwszej instancji. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z brzmienia ww. przepisu wynika, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek strony, toteż sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna również samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd (szczególnie artykułowanej przez zawodowego pełnomocnika strony skarżącej). Wynika także, iż postępowanie to dotyczy co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji lub postanowienia, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero jednak gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, co obejmuje także decyzję lub postanowienie wydane w pierwszej instancji. Nie jest natomiast możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli - z uwagi na brak wniosku strony skarżącej - sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. II OSK 1582/13; z dnia 7 kwietnia 2013 r., sygn. II OZ 1227/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie zaskarżono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2015 roku, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 5 września 2014 roku, nr [...], którą ustalono wobec skarżącego G. B. opłatę adiacencką. Wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy natomiast tylko decyzji Wójta Gminy z dnia 5 września 2014 roku, nr [...], wydanej w sprawie w pierwszej instancji. Rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania nie mógł więc zostać uwzględniony już tylko z tego powodu, że wnioskiem nie została objęta także zaskarżona decyzja. Ponadto Sąd miał na uwadze, że zawarty w skardze wniosek, mimo że został sformułowany przez zawodowego pełnomocnika strony, nie został w żaden sposób uzasadniony. Tymczasem ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowo-administracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Skarżący nie wyjaśnił, na czym miałoby polegać w tej konkretnej sytuacji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodać należy, że decyzja nakładająca na skarżącego obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (opłaty adiacenckiej) nie może prowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, w świetle powołanego powyżej przepisu i treści wniosku skarżącego, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego.