II SA/Gd 2294/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Stanisław Nowakowski (spr.) Sędzia NSA: Krzysztof Ziółkowski Asesor WSA: Krzysztof Gruszecki Protokolant Karolina Wielgosz - Rogocz po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi K. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 30 maja 2001r. Nr [[...]] w przedmiocie uprawnień kombatanckich uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 14 listopada 2000r., nr [[...]] i zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącej K. K. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu wpisu Decyzją z dnia 14 listopada 2000r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedno Dz.U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wniosku K. K. o przyznanie uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu organ wskazał, że w postępowaniu administracyjnym, wszczętym w trybie art. 61 § 1 i 3 k.p.a. na żądanie strony w dniu złożenia przez nią wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich na podstawie ustawy o kombatantach ( ), Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych związany jest przesłankami określonymi w art. 22 ust. 3 tej ustawy. Termin ustawowy złożenia wniosków określonych w tym przepisie wyznaczony dla stron i uczestników postępowania administracyjnego do dnia 31 grudnia 1998r. dla osób zamieszkałych na stałe w Polsce, a do dnia 31 grudnia 1999r. dla osób zamieszkałych poza granicami Polski, nie może być przez organ prowadzący postępowanie przedłużany. Jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności procesowej podjętej przez stronę, a wszczęte postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe. K. K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wskazała, że nie mogła złożyć swojego wniosku wcześniej, ze względu na bardzo zły stan zdrowia. Nie uwzględniając argumentów odwołania Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w dniu 30 maja 2001r. W uzasadnieniu decyzji powołano się na argumentacje faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. K., poza przedstawieniem stanu faktycznego sprawy, ponowiła zarzuty odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie będąc związany granicami skargi - por. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zważył co następuje: Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2003r., sygn. akt SK 4/02 - Dz.U. z 2003r., Nr 72 poz. 658, Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Stosownie do art. 145 a § 1 k.p.a. można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. W sytuacji takiej skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (por. § l art. 145a k.p.a.).Dotyczy to wniosku o wznowienie postępowania wniesionego do urzędu. Termin ten nie dotyczy Sądu. Przesłankami wznowienia na podstawie art. 145a k.p.a. są zatem: po pierwsze rozstrzygnięcie sprawy decyzją ostateczną, a po drugie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie której została wydana decyzja. W sprawie niniejszej ostateczna decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, wydana została na podstawie przepisów, o których niezgodności z Konstytucją orzekł Trybunał. W dalszym postępowaniu w niniejszej sprawie organ administracji będzie zobowiązany do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o przyznanie mu uprawnień kombatanckich z tytułu określonego we wniosku. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt l lit b w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) i w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271). Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem zdaniem Sądu obligatoryjne tylko w takim przypadku, gdy zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja nadaje się ze swej istoty do wykonania oraz gdy przepis szczególny nie wyklucza jej wykonalności z mocy samego prawa do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi przez sąd. Skoro zatem zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich nie nadaje się w żadnej mierze do wykonania, to całkowicie bezprzedmiotowe było orzekanie o możliwości wykonania decyzji w trybie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.