II SA/Gd 232/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 lutego 2012r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić H. H. przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 23 maja 2012 r. złożonym na formularzu PPF H. H. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sadowych i przyznanie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, ma 75 lat, nie posiada oszczędności, utrzymują się z emerytur w wysokości 1700 i 1900 zł miesięcznie. Nie posiadają żadnego majątku. W dniu 23 maja 2012 r. zmarła małżonka skarżącego. Wobec wątpliwości co do określonych we wniosku możliwości płatniczych wnioskodawcy, został on wezwany do nadesłania dokumentów źródłowych, w tym wyciągu z posiadanych przez skarżącego rachunków i lokat bankowych – w tym konta i lokat dewizowych – z ostatnich trzech miesięcy z uwzględnieniem aktualnego salda tychże rachunków, bądź też oświadczenia o ich nieposiadaniu, wskazania gdzie zamieszkuje małżonka skarżącego oraz do kogo należy dom oraz 3,61 ha gruntów rolnych, które skarżący dotychczas wykazywał jako będące jego własnością, udokumentowania wydatków ponoszonych na własne utrzymanie; złożenia oświadczenia gdzie skarżący zamieszkuje, do kogo należy ta nieruchomość, jakie są koszty jej utrzymania, kto jeszcze tam mieszka; dokumentów o wysokości otrzymywanego świadczenia emerytalnego przez skarżącego; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącego pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości). Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 września 2014 r. i zobowiązywało do przedłożenia dokumentów źródłowych w terminie 14 dni. Skarżący nie nadesłał żadnych dokumentów. Rozpoznając przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§ 1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§ 4). Ponadto zgodnie z przepisem art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku jest zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, co wyczerpuje żądanie przyznania pomocy w zakresie całkowitym. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Skarżący jednak nie zastosował się do wystosowanego wezwania bowiem nie nadesłał żadnych dokumentów. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Natomiast na podstawie przedłożonego formularza nie można uznać, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.