II SA/Gd 234/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. L. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lutego 2009 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 17 września 2008r. Nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia w wysokości 32.106,34 zł W skardze L. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na trudną sytuację materialną skarżącego spowodowaną złymi warunkami pogodowymi w 2008r. (susza). Wskazał, iż nie posiada środków niezbędnych na pokrycie nałożonej kary, co może doprowadzić do utraty podstawy bytu jego i rodziny. Do wniosku dołączył decyzję Wójta Gminy z dnia 5 listopada 2008r., którą odmówiono mu udzielenia pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 , ze zm.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji reguluje art. 61 § 3 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 5 tej ustawy postanowienie to sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z konstrukcji normy prawnej zawartej w art. 63 § 3 omawianej ustawy wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2008r. sygn. akt II OZ 404/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jak wynika z poglądów utrwalonych w judykaturze warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu nałożona zaskarżoną decyzją kara pieniężna nie jest niska, jednakże skarżący nie wykazał, że w wyniku jej wykonania może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Podnoszone we wniosku argumenty, że wykonanie wstrzymania zaskarżonej decyzji może spowodować uszczerbek w majątku skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia bowiem wymaga, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest ocena zmiany sytuacji strony skarżącej, na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Pogorszenie sytuacji finansowej skarżącego spowodowane wykonaniem zaskarżonej decyzji nie stanowi w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy przesłanki wstrzymania tej decyzji. Konieczność uregulowania kary pieniężnej w każdym bowiem przypadku, niezależnie od zamożności strony, łączy się z uszczerbkiem w majątku. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może jedynie wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2009r. sygn. akt II OZ 543/09 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skarżący nie powołał żadnych okoliczności wskazujących na jego sytuację finansową. Z załączonej do wniosku odmownej decyzji w przedmiocie pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego nie wynika, aby skarżący poniósł straty w wyniku suszy jaka miała miejsce w 2008r. Tym samym nie można uznać, wnioskodawca wykazał, że wykonanie zaskarżonego aktu dotyczącego świadczenia pieniężnego, z natury "odwracalnego", mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że świadczenia pieniężne nie powodują nieodwracalnego skutku z samej swej istoty, zawsze bowiem możliwe jest ustalenie ich kwoty i wartości oraz zasad zwrotu. Z tych też względów Sąd uznał, że wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.