II SA/Gd 2374/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska, Sędzia WSA Janina Guść, Protokolant Ilona Panic, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2005 r. na rozprawie na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 20 sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia 1. umorzyć postępowanie: 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 5.60 (pięć złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 13 marca 2002r. Kierownik Dzielnicowego Ośrodka pomocy Społecznej w G., działając z upoważnienia Rady Miasta na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 3 pkt. 7, art. 3 ust. l, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 32 ust. 1,2, art. 34, 38,43 ust. 1,3,6, art. 45 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 414 ze zm.) przyznał M. B. pomoc w postaci zasiłku celowego. Decyzja ta zakwestionowana w odwołaniu M. B., została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 sierpnia 2002r. nr [...]. W wyniku skargi M. B. wniesionej w dniu 20 września 2002r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. decyzją z dnia 3 grudnia 2002r. z powołaniem się na art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1997r. o NSA, po ponownym rozpatrzeniu odwołania M. B. uchyliło własną decyzję z dnia 20 sierpnia 2002r. oraz uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji organ stwierdził, że nie jest w stanie stwierdzić czy pomoc przyznana została zasadnie i w odpowiedniej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, między innymi wówczas, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przedmiotem zaskarżenia do Sądu w niniejszej sprawie była wyłącznie decyzja SKO z dnia 20 sierpnia 2002r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, przyznającą skarżącemu pomoc w postaci zasiłku celowego. Organ odwoławczy decyzją z dnia 3 grudnia 2002r. uchylił decyzję własną z 20 sierpnia 2002r. oraz zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W tej sytuacji przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i postępowanie przed Sądem podlegało umorzeniu na wskazanej wyżej podstawie prawnej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.