II SA/Gd 238/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia 10 stycznia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić H. W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym w dniu 1 marca 2011 r. (data wpływu do sądu) na urzędowym formularzu PPF H. W. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała w uzasadnieniu, że jest osobą niepracującą od 1987 r. i pozostaje na utrzymaniu męża – emeryta. Źródłem utrzymania rodziny jest świadczenie emerytalne w kwocie 4 300 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe, mając na utrzymaniu dwóch studiujących synów. Jest właścicielką połowy domu o powierzchni 55 m2. Poza powyższymi składnikami, skarżąca innego majątku nie posiada. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni oraz jej stanu majątkowego referendarz, pismem z dnia 7 marca 2011 r. (doręczonym w dniu 11 marca 2011 r.), zobowiązał ją do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię, jej męża i synów rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie, dokumentu obrazującego aktualną wysokość emerytury męża wnioskodawczyni, dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych opłat z tytułu mediów, oświadczenia czy synowie wnioskodawczyni studiują w systemie dziennym, czy zaocznym, czy osiągają stypendia lub osiągają jakiekolwiek dochody z prac dorywczych oraz oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącą, jej męża lub synów pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości). Skarżąca w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 25 marca 2011 r.) wymaganych dokumentów nie przedłożyła. Nie złożyła także oświadczenia we wskazanym zakresie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływaną dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 art. 245 tejże ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). W przedmiotowej sprawie referendarz sądowy, nie mając wystarczających danych w złożonym wniosku, wezwał skarżącą w trybie art. 255 P.p.s.a. do przesłania dokumentów oraz podania informacji, odnoszących się do jej sytuacji majątkowej i zarobkowej, mając przy tym na uwadze uregulowania zawarte w § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Skarżąca z tego obowiązku się nie wywiązała, uchylając się od przedstawienia wszystkich i pełnych danych, charakteryzujących jej sytuację dochodową, rodzinną i majątkową. W tej sytuacji referendarz uznał, że skarżąca nie wykazała podnoszonych we wniosku oraz w toku postępowania okoliczności, dotyczących jej sytuacji zarobkowej i majątkowej, wskazujących, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W konsekwencji stanowiło to przeszkodę do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.