II SA/Gd 243/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zawarty w skardze wniosek skarżącego J. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 marca 2016 r. nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję Starosty z dnia 23 października 2014 r. nr [...] o cofnięciu, bez odszkodowania, zezwolenia udzielonego skarżącemu na podstawie decyzji z dnia 25 sierpnia 2012 r. znak [...], zmienionej decyzją z dnia 8 marca 2013 r. nr [...], w części dotyczącej zezwolenia na zbieranie odpadów na działce nr [...] w miejscowości R. obręb J. przy ul. S., a także zobowiązano skarżącego do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności na terenie tej działki na własny koszt w terminie 90 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Przepis art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718) stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że istnieją dwie alternatywne przesłanki wstrzymania przez sąd zaskarżonego aktu a są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Przy czym przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taką szkodę która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Ciężar wykazania tych przesłanek ciąży na stronie, która domaga się wstrzymania wykonania aktu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Nie jest wystarczające samo złożenie wniosku, bez przywołania i przynajmniej uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających zaistnienie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu. W złożonym w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Skarżący nie przywołał ani nie uzasadnił okoliczności, które mogłyby uzasadniać powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przedmiotowej sprawie. Treść złożonej skargi, stanowiącej jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawiera jedynie argumentację, która w ocenie skarżącego świadczy o niezgodności z prawem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 marca 2016 r. Ustawodawca zaś w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję, dlatego też sąd administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, dostępna na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uniemożliwia sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.