II SA/Gd 246/12

PostanowienieWSA w Gdańsku2012-10-03

Skład orzekający: Wanda Antończyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie pomimo wezwania, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Jest to warunek konieczny do merytorycznego rozpoznania wniosku. W przypadku braku uzupełnienia braków formalnych wniosku, sąd pozostawia go bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 P.p.s.a.
Stan faktyczny
D. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie z kosztów) w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy. Wniosek został złożony na urzędowym formularzu PPF, jednak wypełniony częściowo. Po wezwaniu do uzupełnienia braków, strona nie odebrała przesyłki z poczty, w związku z czym uznano ją za doręczoną. Termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono pozostawić wniosek D. P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi, J. P., A. J., K. J. oraz G. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2012 r., Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia pozostawić wniosek D. P. z 6 lipca 2012 r. (data wpływu do sądu wniosku na formularzu) o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wnioskiem z dnia 6 lipca 2012 r. D. P. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów. W tej sytuacji wnioskodawczyni doręczono urzędowy formularz PPF, który odesłała ona do sądu, wypełniony tylko częściowo z adnotacją o odmowie ujawniania danych dotyczących jej i jej rodziny z uwagi na dostęp innych osób do akt sprawy. W zarządzeniu z dnia 16 lipca 2012 r. referendarz sądowy WSA pozostawił wniosek D. P., złożony na urzędowym formularzu PPF, bez rozpoznania. Od tego zarządzenia wnioskodawczyni złożyła sprzeciw. W tej sytuacji, na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy, wraz z pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r. przesłano wnioskodawczyni nadesłany przez nią urzędowy formularz PPF z wezwaniem do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez wypełnienie rubryk 6, 7.1, 7.2.1., 7.2.2., 8, 9, 10 i 11 – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłka, pomimo dwukrotnego awizowania, nie została przez wnioskodawczynię odebrana z placówki pocztowej. W tej sytuacji, uznano ją za doręczoną na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity, zwanej dalej P.p.s.a.) z dniem 17 września 2012 r. (15 września 2012 r. przypadał w sobotę). Termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął bezskutecznie w dniu 24 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządzenie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlega rozpatrzeniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Stosownie do treści art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zatem w myśl powołanego przepisu warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu i prawidłowe wypełnienie. Jak wynika z okoliczności sprawy, skarżąca, pomimo wezwania i prawidłowego pouczenia, nie uzupełniła braków wniosku złożonego na urzędowym formularzu PPF. Skutkiem zaś takiego zaniechania jest konieczność pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło