II SA/Gd 248/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie budowy obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 23 kwietnia 2009 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 marca 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdzającą brak podstaw do rozstrzygnięcia sprawy budowy budynku mieszkalnego na terenie działki nr [...] w M. gm. Ż. w oparciu o przepisy art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 r.. W skardze A. K. zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści skargi wyjaśnił, że PINB nie wstrzymał prowadzonych na działce nr [...] robót budowlanych, do czego zobowiązuje go przepis art. 50 pkt 4 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonać można akt administracyjny zobowiązujący lub ustalający dla jego adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, akt, na podstawie którego określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz akt, na podstawie którego jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.). Sąd w pełni podziela wskazane powyżej stanowisko i odnosząc je do okoliczności niniejszej sprawy wskazuje, że zaskarżona decyzja, jako akt odmowny, nie kwalifikuje się do wykonania, stąd wstrzymanie jej wykonania nie jest możliwe. Z tych też przyczyn orzeczono, na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. (a contrario) jak w sentencji postanowienia.