II SA/Gd 248/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. i P. S. na decyzje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 lutego 2017 r., nr [...], w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. R. i P. S. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 lutego 2017 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 26 kwietnia 2017 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczone zostało w dniu 5 maja 2017 r. (k. 19 i 20 akt). Wpis sądowy nie został uiszczony. Postanowieniem z 20 czerwca 2017 r. Sąd odrzucił skargę. Pismem z 7 lipca 2017 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wskazali, że z niedopatrzenia i niezrozumienia pism przysłanych z sądu nie dokonali wpłaty wpisu. Otrzymali cztery pisma o tej samej treści i nie zwrócili uwagi na różne sygnatury w nagłówkach. Po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi i telefonicznym kontakcie z Wydziałem Informacji Sądowej zorientowali się, że należało dokonać dwóch opłat wpisu. W związku z powyższym dokonali opłaty w niniejszej sprawie i wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia uchybionego terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie. W przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez sąd. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że od strony postępowania wymagać należy zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy. W związku z powyższym przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1997r., sygn. akt SA/Sz 630/96, Lex nr 30748). Brak winy w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie dopełnili należytej staranności. Wyjaśnienia skarżących, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu zostało spowodowane brakiem zwrócenia uwagi, że otrzymane zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu dotyczą dwóch różnych spraw nie stanowią uzasadnienia dla uznania braku winy skarżących w uchybieniu terminu. Skarżący złożyli dwie skargi zatem posiadali wiedzę, że korespondencja z Sądu będzie dotyczyła dwóch spraw. Ponadto w treści zarządzenia wskazane zostało, których skarg i na jakie rozstrzygnięcie dotyczy wezwanie. Uważne zapoznanie się z treścią i ewentualne porównanie treści pozwoliłoby ustalić, że otrzymane wezwanie dotyczą dwóch spraw. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, ponieważ strona nie zadbała w sposób staranny o swój interes podczas czynności procesowej jaką było wykonanie zarządzenia sądu wzywającego do uiszczenia wpisu sadowego. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.