II SA/Gd 2483/00

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący s. NSA Krzysztof Ziółkowski Sędziowie: WSA Janina Guść asesor WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. i H. S., G. W., L. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 lipca 2000r. nr [[...]] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: umorzyć postępowanie oraz zwrócić skarżącym z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 5 (pięć) zł tytułem zwrotu połowy uiszczonego wpisu sądowego. Decyzją z dnia 31 lipca 2000r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 16 czerwca 2000r. nr [[...]] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z wbudowanymi garażami na terenie nieruchomości położonej w rejonie ulic W. i N. w B. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnieśli Państwo W. i H. S., Pani G. W., Pani L. N. stwierdzając, że nieruchomość dla której określono warunki zabudowy stanowi ich własność i nie zamierzają oni jej sprzedawać, w związku z czym zdaniem skarżących kwestionowane decyzje powinny być uchylone. Ustosunkowując się do powyższej skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Następnie pismem z dnia 20 stycznia 2004r. skarżący cofnęli skargę z uwagi na to, że inwestor zrezygnował z budowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 02.153.1271 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270). W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W rozpatrywanym przypadku dla oceny możliwości cofnięcia skargi zasadniczego znaczenia nabierają postanowienia art. 60 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności" . W tej sprawie nie stwierdzono aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym Sąd był związany cofnięciem skargi, a postępowanie zgodnie z dyspozycją art.161 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega umorzeniu. Ponieważ art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje stosować dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, to wobec cofnięcia skargi Sąd zasądził koszty postępowania na rzecz skarżącej na podstawie art.55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74 poz. 368 z późn. zmianami) w związku z art. 46 ust. 2 tego aktu prawnego w wysokości 5 zł, to jest połowę uiszczonego wpisu.