II SA/Gd 2484/01
PostanowienieWSA w Gdańsku2004-05-21
Skład orzekający: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej uprawnień kombatanckich, w sytuacji gdy organ przyznał świadczenia do czasu uprawomocnienia się decyzji o ich pozbawieniu, może zostać uznane przez sąd za niedopuszczalne?Ratio decidendi
Sąd, związany cofnięciem skargi przez stronę skarżącą, umorzył postępowanie, uznając, że w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na niedopuszczalność cofnięcia skargi, takie jak obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sytuacji, gdy organ przyznał świadczenia kombatanckie na czas do uprawomocnienia się decyzji o ich pozbawieniu, nie jest samo w sobie niedopuszczalne.Stan faktyczny
Strona skarżąca Z. G. wniosła skargę na decyzję Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 czerwca 2001 r. w przedmiocie uprawnień kombatanckich. Następnie, w piśmie z dnia 18 grudnia 2001 r., strona cofnęła skargę. Sąd, informując stronę o konsekwencjach cofnięcia skargi w kontekście przyznanych świadczeń, wezwał do ponownego złożenia oświadczenia woli. Strona nie złożyła oświadczenia, co zostało potraktowane jako podtrzymanie cofnięcia skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zwrócono stronie skarżącej wpis w kwocie 10 zł.Pełny tekst orzeczenia
21 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 czerwca 2001 r., nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich postanawia: umorzyć postępowanie i zwrócić stronie skarżącej wpis w kwocie 10 zł. (dziesięć złotych)
W piśmie z dnia 18 grudnia 2001 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę wniesioną na opisaną wyżej decyzję.
Sąd pismem z dnia 15 kwietnia 2004 r. poinformował skarżącego, iż pismo Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych należy zrozumieć jako przyznanie świadczeń kombatanckich na czas do uprawomocnienia się decyzji o ich pozbawieniu. Oznacza to, że cofnięcie skargi i w konsekwencji umorzenie postępowanie przez Sąd spowoduje, że decyzja o pozbawieniu uprawnień stanie się prawomocna, a więc pozbawiająca świadczeń i uprawnień.
Z tego względu Sąd wezwał Z. G. do ponownego złożenia oświadczenia w terminie 7 dni czy podtrzymuje on (bądź nie) wniosek cofający skargę. Sąd pouczył skarżącego, iż brak oświadczenia spowoduje uznanie, iż podtrzymuje on swoje oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznając, ze w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy umorzył postępowanie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło