II SA/Gd 25/07

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-06-19

Skład orzekający: Jolanta Górska, Janina Guść, Mariola Jaroszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy należy zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, w którym badana jest zgodność z Konstytucją przepisu stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia organu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sytuacji, gdy zgodność z Konstytucją przepisu stanowiącego podstawę zaskarżonego postanowienia jest przedmiotem postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, a sprawa ta nie została jeszcze rozpoznana, zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Stan faktyczny
A. F. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy karę pieniężną w wysokości 50.000 zł nałożoną za nielegalne użytkowanie części budynku. Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności przepisu Prawa budowlanego, na podstawie którego nałożono karę, z Konstytucją RP. Sprawa ta zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2006 r., [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu postanawia zawiesić postępowanie. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, którym na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (jedn. tekst Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nałożono na A. F. karę w wysokości 50.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania części budynku położonego na działkach nr [...] przy ul. [...] w J.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, co do zgodności, będącego podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, przepisu art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (jedn. tekst Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm) z przepisem art. 2 i 32 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawa ta zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą akt P 64/07 i nie została do dnia dzisiejszego rozpoznana. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Skoro rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku oceny zgodności z prawem przez Trybunał Konstytucyjny będącego podstawą rozstrzygnięcia przepisu art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, to należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło