II SA/Gd 251/08

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-08-29

Skład orzekający: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, uwzględniając jej sytuację materialną i brak reakcji na wezwanie sądu do uzupełnienia dokumentacji?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ skarżąca nie wykazała w sposób należyty swojej sytuacji finansowej, nie przedkładając wymaganych dokumentów i dodatkowych oświadczeń pomimo wezwania. Ciężar dowodu w zakresie uzasadnienia wniosku o prawo pomocy spoczywa na stronie wnioskującej, a przyznanie prawa pomocy jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania.
Stan faktyczny
R.D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą dodatku do zasiłku rodzinnego. Wnioskodawczyni podała, że utrzymuje się z renty i czynszu za wynajem mieszkania, a jej gospodarstwo domowe składa się z niej i trójki dzieci. Sąd wezwał ją do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń w celu ustalenia jej sytuacji materialnej, jednak skarżąca ich nie przedłożyła.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2008r. nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy Wnioskiem z dnia 21 lipca 2008r. R.D. wniosła o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym wskazała, iż jej gospodarstwo domowe składa się z czterech osób, wnioskodawczyni i trójki małoletnich dzieci w wieku 16 lat, 14 lat i 5 lat. Oświadczyła, iż nie posiada żadnych nieruchomości, ani oszczędności. Utrzymuje się z renty w wysokości 419 zł i kwoty 640 zł otrzymywanej tytułem dzierżawy domu. Oświadczyła, iż z mężem posiada rozdzielność majątkową, dom i samochód należy do męża; rodzina zamieszkuje w mieszkaniu należącym do męża wnioskodawczyni. Środki uzyskiwane z wynajmu mieszkania wpływają na konto wnioskodawczyni. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni Sąd, pismem z dnia 24 lipca 2008 r. (doręczonym w dniu 29 lipca 2008r.), zobowiązał ją do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń, które uznane zostały za niezbędne do ustalenia rzeczywistej sytuacji materialnej wnioskodawczyni. Skarżąca ww. dokumentów nie przedłożyła. Nie złożyła także dodatkowych oświadczeń we wskazanym zakresie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że to strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy wykazać ma zasadność swojego wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa więc na stronie składającej wniosek. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. W ocenie referendarza sądowego, w niniejszej sprawie skarżąca nie dopełniła w sposób należyty, ciążącego na niej obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Nie odpowiedziała bowiem na wezwanie z 24 lipca 2008 r. do udzielenia dodatkowych informacji na temat jej sytuacji majątkowej. Podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy jest wyjątkiem do zasady ponoszenia kosztów postępowania i dlatego to skarżący musi wykazać brak środków na pokrycie kosztów postępowania. Referendarz sądowy ocenia powołane informacje i nie spoczywa na nim obowiązek udowadniania, że strona środki na pokrycie kosztów sądowych jednak posiada. Mając na uwadze zaistniałą sytuację faktyczną oraz powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, brak podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku strony. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło