II SA/Gd 251/11
WyrokWSA w Gdańsku2011-05-25
Skład orzekający: Jolanta Górska, Dorota Jadwiszczok, Krzysztof Ziółkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien uchylić decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia, ze względu na zarzuty stron dotyczące bezzasadności postępowania i konieczności jego umorzenia?Ratio decidendi
Skarga została oddalona, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie istniał przedmiot postępowania dotyczący samowolnie wybudowanych obiektów, co uzasadniało jego prowadzenie. Sąd stwierdził, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ rozstrzygnięcie wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części z powodu błędów proceduralnych organu I instancji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi R. i Z. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę obiektów budowlanych wzniesionych bez pozwolenia na budowę i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał na liczne uchybienia proceduralne organu I instancji, w tym niedokładne ustalenie stanu faktycznego, brak możliwości wypowiedzenia się stron oraz przeprowadzenie dowodu z oględzin bez udziału strony, która przedstawiła zwolnienie lekarskie. Strony skarżące domagały się uchylenia obu decyzji i umorzenia postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2011 r. sprawy ze skargi R. D. i Z. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.
UZASDNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia 23 grudnia 2010 r., wydaną na podstawie
art. 138 § 2 k.p.a. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania R. i Z. D., uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 listopada 2008 r. nakazującą tymże rozbiórkę obiektu budowlanego nietrwale związanego z gruntem (na kołach ale bez dowodu rejestracyjnego) o konstrukcji drewnianej pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej, obiektu budowlanego nietrwale związanego z gruntem o konstrukcji drewnianej pełniącego funkcję sanitariatu (w.c.) oraz tymczasowego obiektu budowlanego typu kontenerowego – przyczepy kempingowej na kołach, bez dowody rejestracyjnego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej, wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] położonej w K. gmina K. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu I instancji doszło do uchybienia przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego. Z protokołu oględzin nieruchomości wynika, że na przedmiotowej działce są dwa obiekty pełniące funkcję rekreacji indywidualnej i jeden sanitariat. Fakt, iż na działce znajdują się dwa obiekty pełniące funkcje rekreacji indywidualnej powoduje, że opis poszczególnych obiektów budowlanych winien być bardziej precyzyjny i szczegółowy, a załączone do protokołu oględzin zdjęcia winny być opisane. Poza tym w odwołaniu strony podniosły, że obiekt pełniący funkcję sanitariatu nie istnieje, zatem kwestia powyższa wymaga wyjaśnienia. Ponadto organ I instancji nie odniósł się do prośby strony przedstawionej w piśmie z dnia 9 stycznia 2008 r. o wyznaczenie dogodnego dla nich terminu przeprowadzenia dowodu z oględzin przedmiotowej działki i nie uwzględnił zwolnienia lekarskiego Z. D. dołączonego do pisma z dnia 22 lutego 2008 r. Poza tym organ I instancji nie umożliwił stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Ponadto w postanowieniu z dnia 9 kwietnia 2008 r. o wstrzymaniu robót budowlanych nie poinformował strony o wysokości opłaty legalizacyjnej, co stanowi naruszenie art. 9 k.p.a. Przeprowadzone postępowanie narusza art. 7, art. 9. art. 10, art. 11 i art. 77 k.p.a., co miało wpływ na wynik sprawy. Tak więc decyzja organu I instancji podlegała uchyleniu a sprawa przekazaniu do ponownego rozpatrzenia z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części
W skardze na powyższą decyzję R. i Z. D. wnieśli o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji organu I instancji wskazując, że postępowanie jest bezzasadne i powinno być umorzone.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację oraz stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.
Wskazać należy skarżącym, że w przedmiotowym postępowaniu nie zachodziła podstawa do jego umorzenia. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Taka sytuacja nie zachodzi, albowiem istnieje przedmiot postępowania wszczętego zawiadomieniem z dnia 2 kwietnia 2007 r., to jest zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę zabudowa, należącej do skarżących, działki nr [...] w K. gmina K. Uzasadnia to prowadzenie postępowania administracyjnego dotyczącego samowolnie wybudowanych obiektów.
Stan faktyczny sprawy nie został jednak prawidłowo ustalony przez organ I instancji. Z tego względu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał właściwe rozstrzygnięcie w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. Stanowi on, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Sąd rozpoznając skargę na decyzję opartą na ww. przepisie dokonuje jej oceny zgodności z prawem pod kątem spełnienia przesłanek uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W przedmiotowej sprawie przesłanki te wystąpiły, albowiem rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.
Organ I instancji nie wyjaśnił w sposób dokładny stanu faktycznego sprawy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do poczynienia ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydania decyzji organu I instancji. Protokoły oględzin wraz z załączoną dokumentacją fotograficzną zawierały niedokładny opis znajdujących się na nieruchomości obiektów budowlanych, zaś z dołączonych zdjęć nie wynikało, które obiekty budowlane przedstawiają poszczególne zdjęcia. Organ I instancji był obowiązany ustalić, jakie są cechy charakterystyczne każdego z tych obiektów budowlanych i wyjaśnić w uzasadnieniu decyzji, na jakiej podstawie, ze wskazaniem odpowiedniego przepisu prawa materialnego, wywodził, że przedmiotowe obiekty budowlane wymagały pozwolenia na budowę. Odnośnie zaś obiektu budowlanego pełniącego funkcję sanitariatu zdjęcie jest nieczytelne,
co w połączeniu ze stanowiskiem stron zawartym w odwołaniu, iż obiekt ten nie istnieje, rodzi wątpliwości co do prawidłowości ustaleń faktycznych organu I instancji
w tym zakresie.
Braki postępowania organu I instancji w powyższym zakresie uzasadniały stwierdzenie, że było ono dotknięte uchybieniami przepisom procesowym, to jest
art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Zobowiązują one organ administracji publicznej do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz wskazania w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, jak również podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Ponadto organ I instancji przeprowadził w dniu 25 lutego 2008 r. dowód z oględzin nieruchomości bez udziału strony, która nadesłała do organu zwolnienie lekarskie w dniach 22-29 lutego 2008 r. Zgodnie z art. 79 § 2 k.p.a. strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia. W myśl zaś art. 81 k.p.a. okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia
się o do przeprowadzonych dowodów. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 k.p.a.). W postępowaniu przed organem I instancji powyższe wymogi gwarantujące prawidłowy udział stron w postępowaniu nie zostały zachowane. Strony bez własnej winy nie wzięły udziału w oględzinach nieruchomości w dniu 25 lutego 2008 r., jak również nie umożliwiono im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w trybie art. 10 § 1 k.p.a. Okoliczności faktyczne ustalone w ten sposób nie mogły zatem zostać uznane za udowodnione.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako bezzasadną oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło