II SA/Gd 252/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. i G. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie nakazu wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 1262/03. W dniu 18 marca 2008 r. A. C. i G. C. wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego oddalającym skargę wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2005 r., wydanym w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2003 r., w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami (II SA/Gd 1262/03). W uzasadnieniu skarżący powołali się na przepis art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie p.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wskazując na wykrycie nowych okoliczności faktycznych i dowodów mających wpływ na wynik sprawy. Zasadniczym dowodem, w rozumieniu skarżących, było pismo Urzędu Miejskiego z dnia 11 marca 2002 r. nr [...], które nie zostało im wówczas doręczone, pomimo umieszczenia ich nazwisk w rozdzielniku, wobec czego nie mogli się powołać na treść tego pisma w przedmiotowym postępowaniu. Ponadto skarżący podnieśli, że podczas rozprawy administracyjnej, która odbyła się w dniu 13 września 2007 r., przedstawiciele organu nadzoru budowlanego nie byli wstanie wskazać, w której części uchwały Rady Miejskiej z dnia 8 grudnia 1994 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta U., obejmującego teren kwestionowanej inwestycji, istnieje zapis pozwalający na wybudowanie jakichkolwiek dodatkowych obiektów kubaturowych, poza dopuszczalną modernizacją i adaptacją istniejącej zabudowy na usługi typu handlowego w parterach. W ocenie skarżących powyższe potwierdza okoliczność, że w sprawie doszło do niewłaściwej interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, skutkiem czego organy nadzoru budowlanego, oraz WSA w Gdańsku uznały, że sporny budynek garażowy nie narusza ustaleń planu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w tej ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu. Zgodnie z treścią przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a., na który powołują się skarżący, wznowienia postępowania można żądać w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ponadto przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi, że skargę o wznowienie postępowania opartą na tej podstawie należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Natomiast skarga wniesiona po terminie, bądź nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (art. 280 § 1 p.p.s.a.). Sąd bada podstawy wznowienia na posiedzeniu niejawnym, sprawdzając, miedzy innymi, czy skarżący wskazuje podstawę wznowienia i czy odpowiada ona jednej ze wskazanych przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia. Po zapoznaniu się uzasadnieniem skargi stwierdzić należy, że żadna ze wskazanych przez skarżących okoliczności nie spełnia określonych w ustawie przesłanek. W szczególności, w ocenie Sądu, wskazane przez skarżących pismo Urzędu Miejskiego z dnia 11 marca 2002 r. nie jest środkiem dowodowym, którego wcześniejsze ujawnienie mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Treść pisma stanowi bowiem informacja o treści miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta U., który to plan był przedmiotem badania zarówno organów jak i sądu. Podstawą wznowienia nie może być również opinia skarżących, że Sąd, a także organy nadzoru budowlanego dokonały niewłaściwej interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Opinia strony postępowania nie jest bowiem środkiem dowodowym, a jedynie subiektywną oceną postrzeganej przez nich rzeczywistości. W okolicznościach wskazanych przez skarżących wznowienie postępowania doprowadziłoby do sytuacji, w której sąd administracyjny musiałby ponownie rozpoznać sprawę, która została już merytorycznie rozpoznana. Natomiast skarga o wznowienie postępowania jest środkiem obalania prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach, o odrębnych i właściwych sobie cechach. W ocenie Sądu wskazane w skardze okoliczności nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego, nie są bowiem nowymi okolicznościami faktycznymi w rozumieniu przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a. Wskazać należy, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi, tak jak w przedmiotowej sprawie, wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Podkreślić także należy, że nawet gdyby przyjąć, że treść pisma Urzędu Miejskiego z dnia 11 marca 2002 r. stanowi nową okoliczność, nie znaną wcześniej skarżącym to skarżący wnosząc przedmiotową skargę uchybili terminowi do jej wniesienia. Stosownie do przepisu art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Zgodnie z powyższymi regułami termin do złożenia skargi opartej na wykryciu nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych (art. 273 § 2 p.p.s.a. ) biegnie od dnia, w którym strona w sposób wiarygodny dowiedziała się o ich istnieniu i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy. Aby zbadać, czy strony postępowania wniosły skargę w terminie należy ustalić, kiedy skarżący dowiedzieli się o przedmiotowych nowych okolicznościach oraz środkach dowodowych. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że A. i G. C. wraz ze skargą przedłożyli między innymi pismo z dnia 1 października 2007 r., w treści którego powoływali się na okoliczności przytoczone w skardze, a stanowiące w ich ocenie podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Nie ulega więc wątpliwości, że strony już w dniu 1 października 2007 r. posiadały wiedzę na temat powołanych przez siebie okoliczności. Skargę zaś złożona została dopiero w dniu 18 marca 2008 r. Sąd nie jest w stanie ustalić dokładnej daty, w której strony dowiedziały się o okolicznościach powołanych w skardze, wiadomym jest jednak, że tą wiedzę miały już w dniu 1 października 2007 r., ponieważ wynika to wprost z treści pisma z tej daty. Zakładając, że strony postępowania posiadały wiedzę na temat przedmiotowych okoliczności już w dniu 1 października 2007 r., termin do wniesienia przedmiotowej skargi minął w styczniu 2008 r.. Uznać zatem należy, że skargę o wznowienie postępowania wniesiono z uchybieniem terminu określonego w art. 277 p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania na podstawie przepisu art. 271, art. 272 § 1, art. 273 § 1 oraz art. 274 p.p.s.a Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.