II SA/Gd 252/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. i G. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2003 r., Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie nakazu wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. i G. C. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie nakazu wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami prawa. W dniu 15 lipca 2008 r. pełnomocnik skarżących, adwokat A. R. wniósł skargę kasacyjną oraz uiścił wpis sądowy w wysokości 100 zł. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną wskazując w uzasadnieniu, że pełnomocnik skarżących uiścił niepełny wpis od skargi (100 zł zamiast 125 zł.). Wobec powyższego, zgodnie z treścią przepisu art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną należało odrzucić. Pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia w całości wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że błąd co do wysokości uiszczonego wpisu spowodowany był przemęczeniem pogłębionym chorobą cukrzycową, na którą pełnomocnik cierpi od 5 lat. Do pisma dołączył skargę kasacyjną i dowód uiszczenia w dniu 3 września 2008 r. wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł. W dniu 10 września 2008 r. dodatkowo nadesłał zaświadczenie lekarskie z którego wynika, że cierpi na cukrzycę i wymaga stałego leczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego, lub na rachunek bankowy tego sądu. Zgodnie z art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a ponadto wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy). Warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Winę pojmuje się w sposób obiektywny - wymagając od strony staranności. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga aby zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. Stosowania zasady staranności tym bardziej należy wymagać w przypadku, gdy pełnomocnikiem strony jest osoba profesjonalnie zajmująca się prawem. Na konieczność dochowania należytej staranności przez fachowego pełnomocnika zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, m. in. w postanowieniu z dnia 10 maja 2004 r. (sygn. akt FZ 7/04, niepubl.) stwierdzając, że pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Pełnomocnik skarżących, adwokat A. R. nie uiścił wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w pełnej wysokości. Swój błąd uzasadnił przemęczeniem pogłębionym chorobą cukrzycową. W ocenie Sądu powoływanie się przez profesjonalnego pełnomocnika na przemęczenie, czy też przewlekłą chorobę wymagająca ambulatoryjnego leczenia nie jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia braku winy. Powyższe może jedynie świadczyć o potrzebie odpoczynku pełnomocnika, który jako profesjonalista musi być świadomy jaki poziom obciążenia pracą jest dla niego właściwy, aby wykonywać swoją pracę starannie. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.