II SA/Gd 255/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji dotyczącej użytkowania wieczystego postanawia odmówić przyznania C. G. prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. C. G. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i trójką dzieci. Wedle oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu PPF, skarżąca nie pracuje, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, zaś jej mąż osiąga dochody z umowy o pracę w wysokości 1 300 zł miesięcznie. Oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawczyni wskazuje, że małżonkowie nie posiadają żadnego majątku, zamieszkują zaś w domu stanowiącym własność matki wnioskodawczyni. Skarżąca ponosi koszty utrzymania tego domu, gdyż jej matka uzyskuje rentę w kwocie 450 zł miesięcznie, zaś koszty utrzymania domu w sezonie grzewczym wynoszą 500 zł miesięcznie, zaś poza sezonem – 250 zł miesięcznie. W związku z powziętymi wątpliwościami, co do sytuacji majątkowej i zarobkowej skarżącej referendarz, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pismem z dnia 21 marca 2011 r. wezwał ją do przedłożenia – w terminie czternastu dni od dnia doręczenia wezwania – następujących dokumentów źródłowych: - wyciągów wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię i jej męża osobistych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, z ostatnich trzech miesięcy, ze szczególnym uwzględnieniem aktualnych sald rachunków i wysokości środków zgromadzonych na rachunkach i na lokatach lub oświadczenia o ich nieposiadaniu, - zaświadczenia od pracodawcy o wysokości dochodów męża wnioskodawczyni, - dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych przez wnioskodawczynię miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania (opłata za czynsz, wodę, energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, wywóz nieczystości itp.), - oświadczenia, czy matka wnioskodawczyni mieszka razem z nią w domu, jeśli tak – przedłożenia dokumentu obrazującego wysokość świadczenia rentowego matki oraz przedłożenia wyciągów z osobistych kont bankowych matki z okresu trzech miesięcy lub złożenia oświadczenia o ich nieposiadaniu, - oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych przez skarżącą lub jej męża pojazdów mechanicznych (podania marki, modelu, roku produkcji i aktualnej wartości rynkowej). Pełnomocnik wnioskodawczyni powyższe zobowiązanie odebrał 24 marca 2010 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu sądowego (w dniu 7 kwietnia 2010 r.), do dnia wydania niniejszego orzeczenia wnioskodawczyni, ani jej pełnomocnik nie przedłożyli jakichkolwiek żądanych dokumentów, ani też oświadczeń, nie wnioskowali też o przedłużenie terminu do ich doręczenia. Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 art. 245 tejże ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Powyższe oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie referendarza w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. W niniejszej sprawie referendarz uznał, że dane zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy (na formularzu PPF) nie są wystarczające dla oceny, czy wnioskodawczyni spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy, o których mowa w cytowanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 ustawy. W szczególności, wnioskodawczyni nie przedstawiła danych dotyczących źródeł utrzymania jego rodziny, poprzestając jedynie na oświadczeniu o wysokości zarobków swojego męża. W kierowanym do wnioskodawcy wezwaniu z dnia 21 marca 2010 r. referendarz zmierzał do uzyskania danych pozwalających na ustalenie, z czego wnioskodawczyni wraz z rodziną się utrzymują, w szczególności – jakie są dochody matki wnioskodawczyni, która – wedle oświadczenia mieszka razem z nią w jednym domu, oraz skąd pochodzą środki na utrzymanie pięciu osób w rodzinie wnioskodawczyni i domu. Ponadto, wezwanie zobowiązywało także do uzupełnienia danych na temat stanu majątkowego wnioskodawczyni (ewentualnych środków pieniężnych na kontach bankowych oraz ewentualnych pojazdów mechanicznych). Mając na uwadze fakt, że skarżąca nie wykonała zobowiązania referendarza, które zmierzało do wyjaśnienia wątpliwości dotyczących jej sytuacji majątkowej i zarobkowej, należało uznać, że wnioskodawczyni nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Zaoferowane dane są bowiem wybiórcze i jako takie nie pozwalają na przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Z tych względów referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.