II SA/Gd 256/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia 15 lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych postanawia przyznać Z. D. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Z. Dz. we wniosku z 23 maja 2013 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest emerytura w kwocie 1800 zł miesięcznie. Wnioskodawca podkreślił, że jest osobą w podeszłym wieku (81 lat), nie posiada znaczącego majątku, poza mieszkaniem o powierzchni 120 m2, ani żadnych oszczędności, czy przedmiotów wartościowych. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy, w szczególności jego wiek, fakt niewysokich dochodów jego gospodarstwa domowego i braku oszczędności, należało uznać, że wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.