II SA/Gd 2588/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.) Protokolant: Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skarg E. J. i K. K. na decyzję Wojewody z dnia 5 września 2000 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia 9 lipca 2002 r., nr [...], 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej E. J. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej K. K. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 4. określa, iż wyżej wymienione decyzje nie mogą być wykonywane. Decyzją z dnia 14 sierpnia 2001 r. Prezydent Miasta, na wniosek K. M., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie jednego kortu deblowego i dwóch kortów do gier singlowych z możliwością przykrycia halą namiotową lub pneumatyczną na działce nr przy ul. [...] w G. wraz z zapleczem magazynowo – socjalnym z przyłączami. W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzja powyższa stała się ostateczna. Decyzją z dnia 26 marca 2002 r. Prezydent Miasta wydał K. M. pozwolenie na budowę kortów tenisowych przy ul. [...] w G. Na skutek wniesionych odwołań E. J. i K. K., które zostały pominięte jako strony w powyższej decyzji, Wojewoda decyzją z dnia 9 maja 2002 r. uchylił decyzję z dnia 26 marca 2002 r. i przekazał do ponownego rozpatrzenia. Niezależnie od powyższego postępowania postanowieniem z dnia 16 maja 2002 r., na wniosek E. J., Prezydent Miasta wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W wyniku wznowienia postępowania organ wydał decyzję z dnia 5 lipca 2002 r., w której orzekł o wydaniu decyzji z dnia 14 sierpnia 2001 r. z naruszeniem prawa, ponieważ strona postępowania – E. J. nie brała w nim udziału, jednocześnie odmówił uchylenia decyzji z tej przyczyny, że mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącego pozwolenia na budowę kortów tenisowych przy ul. [...] w G. Prezydent Miasta w dniu 9 lipca 2002 r. decyzją Nr [...] udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Od powyższej decyzji wniosła odwołanie K. K. i E. J. podnosząc, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę nastąpiło zanim decyzja z dnia 5 lipca 2002 r. wydana w postępowaniu wznowieniowym stała się ostateczna. Wojewoda na skutek powyższych odwołań, decyzją z dnia 5 września 2002 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia 9 lipca 2002 r. Organ w uzasadnieniu wskazał, iż decyzja z dnia 14 sierpnia 2001 r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji jest decyzją ostateczną i funkcjonuje w obrocie prawnym mimo postępowania wznowieniowego z wniosku E. J. Zdaniem organu postępowanie wznowieniowe nie blokowało wydania decyzji o pozwoleniu na budowę albowiem inwestor cały czas legitymował się ostateczną decyzją z dnia 14 sierpnia 2001 r. Tym samym, zdaniem organu, udzielenie pozwolenia na budowę kortów tenisowych zanim decyzja z dnia 5 lipca 2002 r. stała się ostateczna nie jest sprzeczne z prawem. Organ wskazał, iż przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest kompletny, zawiera wymagane uzgodnienia, nie narusza przepisów technicznych, jest zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego i spełnia wymagania postawione w ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania. W uzasadnieniu organ podniósł, że postępowanie wszczęte w dniu 2 sierpnia 2002 r. na wniosek E. J. i K. K. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w sprawie samowolnie rozpoczętej budowy kortów tenisowych przy ul. [...] zostało zakończone decyzją o umorzeniu postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Decyzję powyższą skierowano do: E. J., ul. [...], K. K., ul. [...], J. K., ul. [...], K. M., ul. [...], J., S. i W. J., ul. [...], B. i Z. J., ul. [...], I. K., R. K., ul. [...], J. G., ul. [...], M. G., ul. [...], I. K.-Sz., ul. [...], P. K., ul. [...], Zakładów Energetycznych SA ul. [...], Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta, Wydziału Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta, Wydziału Architektoniczno-Budowlanego Urzędu Miasta, Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w G. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła E. J. i K. K. wnosząc o jej uchylenie oraz jej wstrzymanie. Obie sprawy połączono do wspólnego rozpatrzenia pod sygn. akt IISA/2588/02. W uzasadnieniach obu skarg skarżące wywodziły, iż nie można wydać decyzji o pozwoleniu na budowę skoro postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w przedmiocie warunków zabudowy jeszcze trwa. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2003 r. Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjnym, nie będąc związany granicami skargi, zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Skarga jest zasadna jednakże z innych względów niż te, na które wskazuje skarżąca. Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie została doręczona wszystkim stronom postępowania w sprawie pozwolenia na budowę kortów tenisowych na działce nr przy ul. [...] w G. W aktach sprawy znajduje się odpis zbiorczy z ewidencji gruntów, z którego wynika, iż stroną postępowania jest również R. Wanda właścicielka w ½ działki nr przy ul. [...] w G. Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie została doręczona W. R. A zatem istnieją podstawy do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., który stanowi, że decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. podstawa wznowienia postępowania administracyjnego zachodzi, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Odnosząc się do zarzutu skarżących, Sąd stwierdza, iż organy administracji publicznej mogły wydać w przedmiotowej sprawie pozwolenie na budowę albowiem w obrocie prawnym była ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Skutkiem wykorzystania uprawnień płynących z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest uzyskanie pozwolenia na budowę po spełnieniu innych wymagań przewidzianych w przepisach prawa budowlanego, które umożliwi zabudowę terenu zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Z kolei zabudowa ta może być realizowana tylko na podstawie ostatecznej decyzji pozwoleniu na budowę. W takim przypadku uprawnienia wynikające z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zostaną "skonsumowane", to znaczy, iż decyzja ta spełniła już swoją rolę. Dopóki funkcjonuje w obrocie prawnym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu nie ma podstaw do kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę na tej tylko podstawie, że wznowiono postępowanie w sprawie uzyskania przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ewentualne stwierdzenie przez organ administracji, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została wydana z naruszeniem przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) lub jej uchylenie w wyniku wznowienia postępowania rodzi roszczenie odszkodowawcze w zakresie i zasadach określonych w kodeksie cywilnym. Uwzględniając skargę ze wskazanego wyżej powodu należy wyjaśnić stronom na potrzeby dalszego postępowania przed organem administracji publicznej, że z uwagi na to, iż korty tenisowe zostały wybudowane na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, której wykonanie nie zostało wstrzymane przez Sąd, inwestor nie dopuścił się więc samowoli budowlanej, a dalszy tok postępowania będzie wyznaczony postępowaniem w sprawie uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Zdaniem Sądu to w postępowaniu o pozwoleniu na użytkowanie kortów tenisowych powinno być przeprowadzone badania hałasu dochodzącego z kortu oraz określone warunki ich funkcjonowania (art. 55 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane). Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) pakt b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź. zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z póź. zm.). Sąd na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 cytowanej ustawy.