II SA/Gd 2600/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Małgorzata Kuba, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi V. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2001 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem odrzucić skargę. Decyzją z dnia 3 kwietnia 2001r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, w związku z samowolną zabudową części klatki schodowej w budynku przy ul. B. [...], nakazał Prezesowi Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej A wykonanie w ściankach wyłazu dachowego nad klatką schodową do przestrzeni poddasza jednego otworu zabezpieczonego typową plastykową kratką wentylacyjną o przekroju 22,5cm x 22,5cm lub dwóch otworów zakrytych kratką o wymiarach 20,0 x 14,0cm oraz dostarczenie opinii w zakresie ochrony przeciwpożarowej i sanitarnej. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 104 k.p.a., art. 103 ust. 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) Odwołanie od powyższej decyzji wniosła V. S., której przysługuje własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu Nr [...] w przedmiotowym budynku. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, kwestionując legalizowanie samowolnej zabudowy przez mieszkańców klatek schodowych budynku i włączanie ich do części mieszkań. Decyzją z dnia 16 maja 2001r. Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że V. S., nie jest stroną w postępowaniu prowadzonym w sprawie zabudowy klatki schodowej w tym budynku, nie posiada bowiem interesu prawnego w załatwieniu sprawy. W przedmiotowej sprawie prawo do reprezentowania spółdzielni mieszkaniowej przysługuje Zarządowi Spółdzielni, nie zaś jej członkom. W decyzji stronę pouczono błędnie o prawie wniesienia odwołania od tej decyzji do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Odpis niniejszej decyzji doręczono skarżącej w dniu 17 marca 2001 r. V. S. wniosła odwołanie od powyższej decyzji do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2001r. Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził na podstawie art. 134 k.p.a. niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2001 r. przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nadto organ administracji stwierdził, że zgodnie z art. 112 k.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, zatem skarga na decyzję będzie stronie przysługiwała w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. V. S. wniosła w dniu 6 sierpnia 2001 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2001r. Nr [...], zarzucając niezasadne pozbawienie jej statusu strony postępowania. (vide: stempel pocztowy na kopercie k. 15) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wstępna kontrola skargi obejmuje badanie, czy skarga ta została wniesiona w ustawowym terminie. Oceny tej należy dokonać w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie jej wniesienia. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) obowiązującym w dacie wniesienia skargi, skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w innych przypadkach w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu aktu lub innej czynności organu uzasadniającej wniesienie skargi. Skoro skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu 17 marca 2001r. (dowód: potwierdzenie odbioru k.138 akt administracyjnych organu II instancji) termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 kwietnia 2001 r. Skarga została wniesiona do Sądu w dniu 6 sierpnia 2001r. (dowód: stempel pocztowy na kopercie k.15), a więc po terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis ten wprowadza bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi wniesionej po terminie, niezależnie od przyczyn uchybienia przez stronę terminu. Uchybienie terminu skutkuje odrzuceniem skargi, także wówczas gdy niezachowanie terminu nastąpiło z przyczyn przez stronę niezawinionych. W przypadku gdy przyczyna uchybienia przez stronę terminu do wniesienia skargi jest przez nią niezawiniona, stronie przysługuje prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności na podstawie art. 86 i następnych prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga wniesiona po upływie terminu podlega rozpoznaniu jedynie w przypadku uwzględnienia wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. Przepisy prawa nie przewidują przedłużenia z mocy prawa, bądź zawieszenia biegu terminu do wniesienia skargi w przypadku błędnego pouczenie przez organ administracji o przysługującym stronie sposobie i terminie złożenia środka odwoławczego. Okoliczność taka może natomiast stanowić podstawę do przywrócenia terminu wniesienia skargi. (vide: orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2002 r. sygn. akt II S.A. 2289/01 LEX Nr 82672, z dnia 9 lipca 1999 r. sygn. akt I S.A. 1600/98 LEX Nr 48568, z dnia 27 października 1998 r. sygn. akt III S.A. 6382/97 LEX Nr 43739, z dnia 1 lipca 1998 r. sygn. akt III S.A. 230/97 LEX Nr 82672) Zawarte w uzasadnieniu doręczonego skarżącej postanowienia stanowisko o początku biegu terminu wniesienia skargi było zatem błędne. Skarżąca wnosząc skargę nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Wniesiona skarga podlegała zatem odrzuceniu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dodatkowo wskazać należy, że skarżącej zgodnie z art. 87 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2001r. Nr [...] w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponieważ, w związku z błędnym stanowiskiem organu administracji, skarżąca nie miała świadomości uchybienia terminu, przyczyna uchybienia terminu ustanie w dacie otrzymania przez skarżącą postanowienia o odrzuceniu skargi i od tej daty, jako dnia powzięcia wiadomości o uchybieniu terminu, rozpocznie bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.